صبورى كاشانى ( 1270 - 1322 ه . ق . )
نامش ميرزا محمّد كاظم فرزند حاجى محمّد باقر . اصلش از كاشان است . والدش به خراسان رفت و اقامت گزيد . صبورى در مشهد به دنيا آمد و دانشهاى زمان را نزد استادان فن فرا گرفت . بسى بر نيامد كه به لطف طبع شيوا ، شاعرى ماهر و اديبى قادر گشت .
توانايى او در سرودن قصيده سبب شد تا ناصر الدّين شاه به او لقب ملك الشعرايى اعطا كند و مستمرى كافى برايش حوالت فرمايد . وى در مشهد به مرض و با درگذشت . « 1 »
در تهنيت عيد غدير و مدح مولاى متقيان ( ع )
امروز روز رونق دين پيمبر است * امروز روز جلوهء آيين داور است
امروز روز تقويت دين مصطفى است * امروز روز تهنيت شرع انور است
امروز از ولايت سالار اوليا * دين را همه كمال و جمال است و زيور است
امروز روز شادى و هنگام عشرتست * امروز روز باده و دوران ساغر است
امروز بادهاى ز مبارك خُم غدير * در جام خلق از كف ساقى كوثر است
آن بادهاى كه در دل عالم روان فزاست * آن بادهاى كه در گِل آدم مخمّر است
آن بادهاى كه در طلب ساغرش ، مدام * خورشيد و ماه ، گردان بر چرخ اخضر است
هان اى نگار زُهره بنا گوش نوش لب * زان ده مرا كه همچو لبت روح پرور است
اى رخ به رنگ آذر و پيكر به لطف آب * زان آب ده كه طبعش چون طبع آذر است
مى همچو آب كوثر ، آن را حلال باد * كش در كنار چون تو بت حور منظر است
هامش
( 1 ) . گلزار جاويدان ، ج 2 ، ص 794 .