ترابى ، خاكى قراباغى ( اواسط سدهء 13 ه . ق . )
هر دو نامهاى مذكور در بالا تخلّص ميرزا عبّاس فرزند عليقلى است . او متولّد شهر شوشى « شيشه » مىباشد . پس از تحصيلات مقدّماتى به شهر « ساليان » رفت و در نزد علماى آن جا به تكميل معلومات پرداخت . سپس ، به زادگاهش مراجعت كرد و به تعليم و تربيت اشتغال ورزيد تا در اوايل سدهء چهاردهم هجرى در 63 سالگى وفات يافت . از وى يك قصيدهء 55 بيتى در مدح مولاى متقيان على ( ع ) باقى مانده است .
سحرگاهى شدم بيدار چون از خواب پر غفلت * چه ديدم صبح روشنتر ز مهر خاورى نسبت
فروزان درهاى كوكب اندر دشت مينايى * عروس چرخ آويزان به گردش عقد پر قيمت
افق را چهره از گلگونهء نور و شفق ، حمرا * براى كاروان شب رسيده موسم نهضت
سپاه ظلمت شب سر به جيب و پاى در دامن * كشيده دست از دنيا ، گرفته گوشهء عزلت
علمدار سپه سالار جيش روز فيروزى * علم بر قلهء كوه افق زد از ره شوكت
گل گلزار خندان ، بلبل از شادى غزل گويان * شده مسدود بر خيل سپاه غم ره فرصت
گل حمرا كه محبوب دلآرايىست بلبل را * به خود داده ز مرواريد شبنم زيور و زينت