اى فداى مرقد پاك تو سر تا پاى من * يا على مولاى من مولاى من مولاى من
مظهر كل ، فاتح خيبر ، امير المؤمنين * بندگى قنبرش فخر من و آباى من
آب و رنگ زينت گلزار هستى تا شدند * چون گل رعنا به گيتى سيّد و مولاى من
چون توى مولاى من يا ساقى كوثر چه باك * سنگ اگر بارد بود چون پنبه بر ميناى من
مسند آراى امامت يا امير المؤمنين * بسكه لبريز محبت گشته سر تا پاى من
مىتوان ديدن ز فيض مهرت اى گلشن بهار * جلوهء رخسار برگ گل ز نقش پاى من
گر نگويم آنچه بايد گفت اعداى ترا * مىتراود خون دل چون پسته از لبهاى من
يا امير المؤمنين خواهم كه در روز جزا * همچو نقش پا ته پاى تو باشد جاى من « 2 »
هامش
( 2 ) . كليّات جوياى تبريزى ، صص 48 - 51 .