[ 47 ] محمد حسين اصفهانى متخلص به « صغير » در سال 1312 قمرى در اصفهان متولد شد و چون از زمان طفوليت ، زبان به سرودن شعر گشود صغير تخلص كرد . وى در سال 1338 دست ارادت به آقا ميرزا عبّاس صابر على شاه داد و سر تسليم به سلسلهء نعمت اللّهى سپرد . صغير از سال 1334 قمرى كه انجمن دانشكده در اصفهان تأسيس گرديد با اين انجمن همكارى داشت . اشعار او بيشتر در زمينهء عرفان و مدح ائمّه اطهار عليهم السلام بخصوص حضرت على ( ع ) است .
صغير در سال 1390 قمرى درگذشت .
در ميلاد مسعود حضرت ثامن الائمه عليه السلام « 1 »
طلوع شمس نديدى ز نجم اگر محسوس * ببين ز نجمه 9131945 خ 0 1 خ به عالم طلوع شمس شموس
نموده انفس و آفاق را قرين سرور * شهى كه نفس نفيسش بود انيس نفوس
تبارك اللّه از اين روز اسعد ميمون * كه هست مولد شاه حجاز خسرو طوس
خديو خطّهء طوس آنكه عارفان ندهند * گدائى در او را به حشمت كاووس
امام جنّ و بشر كش بر آستانهء قدس * ملايكاند دمادم به ذكر يا قُدّوس
مه سپهر ولايت شهى كه در هر صبح * زند به خاك درش آفتابِ گردون بوس
ز رشك خادم كويش رواست خازن خلد * همى گزد لب و بر هم زند كف افسوس
عجب نباشد اگر فايق آمد از هر باب * گه مباحثه با عالم يهود و مجوس 6131945 خ 0 2 خ
چه جلوه ذرّه كند در مقابل خورشيد * چه صرفه قطره برد در كنار اقيانوس
چه شد دنائت مأمون و كينه توزى او * كجاست آن همه تزوير و حيله و سالوس ؟ !
هامش
( 1 ) ديوان قصايد و غزليات صغير اصفهانى ، به كوشش عباس شيدا ، چاپ هشتم ، اصفهان 1346 شمسى .