تا محلهء ردم مكه هيچ برادرانى پاكيزهتر و گران سنگ تر در عقل و بردبارى چون پسران ريطه نيستند . » ريطه كه دختر سعيد بن سهم بن عمرو بن هصيص بن كعب است ، مادر پسران مغيره است . و مقصود از ابو عبد مناف كه در اشعار ابن زبعرى آمده است ابو امية بن مغيره است كه معروف به زاد الركب بوده و نام اصلى او حذيفة است . از اين جهت به او زاد الركب « توشه مسافر » مى گفتهاند كه هر گاه او با كاروانى سفر مى كرد هيچ كس ديگر زاد و خوراكى بر نمى داشت ، همسرش هم عاتكه دختر عبد المطلب بن هشام بود . مقصود از ذو الرمحين « صاحب دو نيزه » كه در شعر ابن زبعرى آمده است ، ابو ربيعة بن مغيرة است كه نام اصلى او عمرو و كنيهاش به نام پسر بزرگش بوده است كه همان هاشم است و اعقاب او فقط از نسل دخترش ختمه باقى ماندهاند و ختمه مادر عمر بن خطاب است .
ابن زبعرى و ورد بن خلاس سهمى هم در مدح خاندان مخزوم اشعار ديگرى هم سروده بودند . نسب شناسان مى گويند : از جمله امورى كه نشانهء بزرگى بنى مخزوم است ، بزرگداشتى است كه قرآن در مورد آن خانواده نقل كرده است ، آن چنان كه خداوند متعال از قول اعراب بيان مىكند كه ايشان مى گفتهاند : « چرا قرآن بر مردى از دو قريه بزرگ فرستاده نشد . » و بدون ترديد مقصود از يكى از آن دو مرد وليد بن مغيره مخزومى است و در مورد ديگرى اختلاف است كه آيا عروة بن مسعود است يا جد مختار بن ابى عبيد .
و نيز خداوند متعال در مورد وليد فرموده است : « بگذار مرا و هر كه را آفريدم تنها و براى او مالى فراوان قرار دادم . » گويند : و هم در مورد وليد اين آيه نازل شده است : « اما آن كس كه بى نيازى جست ، تو او را يار و ياورى . »
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 334
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٣٣٤