حكمت ( 23 )
من ابطا به عمله ، لم يسرع به حسبه . « هر كس را كردارش از پيشرفت باز دارد ، نسب و حسب او ، او را جلو نخواهد برد . » اين سخن تشويق بر عبادت و بندگى است و نظير آن در مباحث گذشته بسيار آمده است . و نظير اين گفتار رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است كه فرموده است : « اى فاطمه دختر محمد از من براى تو در قبال خداوند متعال كارى ساخته نيست ، اى عباس بن عبد المطلب از من براى تو در قبال خداوند متعال كارى ساخته نيست . » ، « همانا گرامى ترين شما در پيشگاه خداوند پرهيزگارترين شماست . »
حكمت ( 24 )
من كفّارات الذنوب العظام اغاثة الملهوف ، و التنفيس عن المكروب . « از كفارههاى گناهان بزرگ ، يارى دادن اندوه رسيده و زدودن اندوه از اندوهگين است . » در اين مورد اخبار و روايات فراوان رسيده است و سخنان پسنديدهء بسيارى گفته شده است . عتّابى تنگدست شده بود . بر در بارگاه مأمون آمد و ايستاد تا خداوند به دست مأمون او را گشايشى ارزانى فرمايد . در اين هنگام يحيى بن اكثم رسيد ، عتابى به او گفت : اى قاضى اگر مصلحت مى بينى كه به امير المؤمنين بگويى من اين جا هستم ، بگو .
يحيى گفت : من پردهدار نيستم . گفت : اين را مى دانم ولى شخصى با فضيلت هستى و انسان با فضيلت يارى دهنده است . يحيى گفت : مى خواهى مرا به راهى غير از راه خودم