گرفته آسمان گرد كدورت * بشوى اين گرد زين گردَنده طارم
بر آر از آستين آن دست قدرت * بكن آئين ايمان را منظّم
برآر اى ناخدا دست خدائى * كه كشتى مانده در گرداب مبرم
« ضيائى » مىكند لطفى گدايى * به مجموع پريشانان عالم
خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — صفحه 342
پدیدآورندگان: محمد على مجاهدى
ص۳۴۲