محمّد على مجاهدى ( پروانه )
لحظهء پرواز
پروانه صفت دست به دامان شرر باش * آتش به دل افروخته و سوخته پر باش
هر قطرهء اشك تو جگر گوشهى دردست * اى ديدهء دريادل من پر ز گهر باش
اينك كه نواى تو پر از مايهء شورست * در خدمت عشّاق چونى بسته كمر باش
خواهى كه به دل هيچ غبارى ننشيند * چون زنده دلان همنفس باد سحر باش
عمر تو اگر لحظهء پرواز ندارد * اين رشته بسوزان و هم اقبال شرر باش
بشتاب و مياساى دمى از سفر عشق * با پاى دل اين مرحله را راهسپر باش