و قائم مقام او ؛ و به قدر قوت « 1 » منع كافران را آن حضرت « مىكرد . و قريش در ايذاى آن حضرت » « 2 » و مؤمنان مبالغههاى بسيار كردند و هر كس كه ايمان به آن حضرت مىآورد او را مىزدند و عذاب مىكردند و حبس مىكردند تا مرتد شود ؛ و كسى را از مؤمنان قوت نبود كه ظاهر شوند . و مبالغه در ايذا به مرتبهاى رسانيدند كه بنى هاشم و بنى مطلب را از ميان خود بيرون كردند و ايشان در بيرون مكه در مقامى كه آن را شعب مىگويند منزل ساختند « 3 » و سوگند خوردند كه با آن دو قبيله معامله و مواصله و مكالمه نكنند و مؤاكله نيز ننمايند تا زمانى كه ايشان راضى شوند كه حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را به كافران دهند تا او را بكشند و ابو طالب در يارى و مدد حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مجدانه « 4 » و مردانه بازايستاد و تمامى آن زحمتها را قبول كرد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم .
و مدت سه سال اين حال بماند تا حق تعالى رشميز « 5 » را كه جانورى است كه خوب مىخورد بفرستاد تا آن نامه را كه در آن عهد نوشته بودند و در خانه آويخته بودند بعضى بخورد ؛ گويند هر چه قطع رحم بود بخورد و هر چه نام خدا بود بازگذاشت .
حضرت پيغمبر را اين حال از جبرئيل معلوم شد و با ابو طالب گفت كه حضرت حق سبحانه و تعالى رشميز را فرستاد و آن كتاب كه قريش در خانهء كعبه آويختهاند خورده ؛ ابو طالب با بزرگان قوم خود به مسجد كعبه آمد و قريش را طلب كرد و با ايشان گفت كه محمّد مرا خبر داده كه خداى تعالى رشميز را فرستاده و آن كتاب كه شما در قطع رحم نوشتهايد ، هر چه قطع رحم باشد خورده « 6 » و اسم خدا بازگذاشته
هامش
( 1 ) . در « غ » : به قدرت .
( 2 ) . در « غ » نيامده .
( 3 ) . شعب ابى طالب بيرون مكه نيست بلكه در درون مكه در نزديكى مسجد الحرام قرار دارد و امروزه آن را شعب على گويند .
( 4 ) . در اصل : و مجد .
( 5 ) . در عربى : ارضه ؛ در فارسى : موريانه .
( 6 ) . در « غ » : و آن كتاب كه قريش در خانهء كعبه آويخته ، خورده ، اما آنچه قطع رحم بوده خورده و اسم خدا را