تخطي إلى المحتوى الرئيسي

وسيلة الخادم إلى المخدوم در شرح صلوات چهارده معصوم ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 230

مساهمون:

ص٢٣٠
و مشكلات از آن حضرت مىپرسيدند ؛ فقها مشكلات فقه و دقايق آن از آن حضرت مىآموخته‌اند و اطبا معضلات علم ابدان از فوايد مجلس آن حضرت اندوخته و حكما ، معارف الهى و طبيعى از مقتبسات انوار آن حضرت استكشاف مىكرده‌اند ، و عارفان آداب طريق حقيقت و اسرار مكاشفات از اطوار سلوك آن حضرت مىيافته‌اند و مقتداى جميع طوايف آن حضرت بوده و تفاصيل آن طول دارد .

صاحب منقبة قوله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : « ستدفن بضعة منّى بأرض خراسان »

آن حضرت صاحب منقبت فرموده حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم [ است ] كه زود باشد كه دفن كرده شود پاره‌اى از من در خراسان . و اين اشارتست بدان حديث كه مشهور است « ستدفن بضعة منّى بخراسان ، من زاره زارنى » ، « 1 » يعنى زود باشد كه پاره‌اى از من دفن كنند در خراسان كه او به مثابت بعضى از بدن من باشد كه هر كس او را زيارت كند زيارت من كرده . الها ، پروردگارا ، حيا ، قيوما ، به حق حضرت محمد عربى و به حق على بن موسى الرضا كه پاره‌اى از جسد مبارك آن حضرت است كه امسال ما را زيارت روضهء مقدسه آن حضرت به خير و عافيت روزى گردان . روايت كرده‌اند كه حضرت امام على بن موسى الرضا در مسجد مدينه نشسته بود . هارون الرشيد عباسى كه پادشاه زمان بود در آمد و زيارت حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود . چون بيرون رفت حضرت امام رضا عليه السّلام فرمود : « يا طوس ستجمعني و إيّاه » ، يعنى اى طوس ! زود باشد كه جمع كنى مرا و او را . « 2 » مردمان ندانستند كه مراد آن حضرت از آن سخن چيست تا آنكه هارون الرشيد به خراسان آمد و در طوس وفات كرد و بعد از آن ، حضرت امام هم به طوس فرمود و در آنجا شهيد شد و هر دو در طوس يك جا
هامش
( 1 ) . روايت مزبور در كتاب فصل الخطاب خواجه محمد پارسا ( كه مؤلف در چند مورد در اين كتاب از آن بهره برده ) بدين صورت آمده : « ستدفن بضعة منى بخراسان من زاره عارفا بحقه فكأنما زار الكعبة سبعين مرة » ؛ نك : ذريعه ، ج 16 ص 232 ش 913 ( نقل از فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى مكتبة الخديويه در مصر كه نسخه‌اى از فصل الخطاب را شناسانده است ) ؛ و نيز نك : عيون اخبار الرضا ، ج 2 باب 6 صص 255 ، 259 . ( 2 ) . كشف ، ج 2 ص 315 ؛ نك : كشف ، ج 2 ص 303 .
وسيلة الخادم إلى المخدوم در شرح صلوات چهارده معصوم ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 230 | فضل الله بن روزبهان خنجى اصفهانى