مؤمنان از عرب و عجم واجب است و قواعد ايمان بىمحبّت و ولاى ايشان ثابت و راسخ نيست .
أبى الحسن « 1 »
موسى بن جعفر الكاظم العبد « الصّالح » « 2 » الزّكى
كنيت آن حضرت ابو الحسن است و آن حضرت را اولاد بسيار بوده ، گويند اولاد آن حضرت از سى نفر تجاوز كرده از ذكور و اناث . و اشهر و افضل ايشان حضرت امام على بن موسى الرضاست عليه السّلام كه بعد از آن حضرت امام بود چنانچه مذكور خواهد شد ان شاء اللّه تعالى . و از مشاهير اولاد آن حضرت احمد بن موسى است .
ديگر محمد بن موسى ديگر حمزة بن موسى و از اناث ستى فاطمه « صلوات الله عليها » « 3 » است كه در مدينه قم مدفونست و مزار او قبلهء حاجات اهل عراق است ، و لقب آن حضرت كاظم است يعنى فرو خورندهء خشم ، زيرا كه آن حضرت اين وصف شريف به كمال داشته .
روايت كردهاند كه نوبتى يكى از بندگان آن حضرت [ كه ] آش گرم به سفره مىآورد آن را ريخته بر دست يكى از اولاد آن حضرت . خشم و غضب بسيار بر آن حضرت غالب شده . آن بندهء گنهكار گفته : و الكاظمين الغيظ يعنى جماعتى كه خشم فرو خورند .
آن حضرت فرمود : كظمت غيظي يعنى خشم خود را فرو خوردم ، [ ديگر گفته : ] و العافين عن الناس يعنى جماعت كه عفو كنند از مردمان . آن حضرت فرموده : عفوت عنك يعنى عفو كردم از تو ؛ ديگر گفته : و اللّه يحب المحسنين يعنى خداى تعالى دوست مىدارد نيكوكاران را . آن حضرت فرموده : آزاد كردم ترا . بعد از آن ، آن حضرت را كاظم لقب كردهاند . ديگر از القاب آن حضرت عبد صالح زكى است زيرا كه به كمال صلاح و طهارت موصوف بوده .
الشّهيد بشربة السّمّ لا بصولة الجيش
آن حضرت شهيدست به شربت زهر نه به صولت لشكر . يعنى آن حضرت را از زهر شهيد
هامش
( 1 ) . در اصل هر دو نسخه و مورد سطر بعد : ابو الحسين .
( 2 ) . از « م » .
( 3 ) . از « غ » .