همچون يحيى كه اعزّ خلايق بود نزد خداى تعالى پيش فاحشه فرستادند .
و در اين سخن تسلّى اهل بيت مىفرمود كه ، اگر سر مبارك او را پيش يزيد فرستند ايشان از آن تسلّى باشند كه دنيا پيش خداى تعالى چنين خوار است كه سر يحيى پيغمبر نزد فاحشه مىفرستند و سر بهترين خلايق حسين بن على پيش يزيد لعين پليد . و اين دلالت بر آن مىكند كه آن حضرت قطع منازل قرب فرموده دنيا را در نظر همّت آن حضرت هيچ اعتبار نبود زيرا كه و اصل بود باعلى مراتب توحيد .
ابى عبد اللّه الحسين بن علىّ الشّهيد السّيّد السّبط الزّكىّ
كنيت آن حضرت ابو عبد اللّه بود و آن حضرت را فرزندان بوده على اكبر و على اصغر ، امام زين العابدين است . نسل آن حضرت همه از امام زين العابدين است و دختر آن حضرت فاطمه است و سكينه . و شهيد از القاب آن حضرت است چنان [ كه ] مذكور شد . و ديگر از القاب آن حضرت سيّد است زيرا كه حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را سيّد خوانده چنانچه سابقا مذكور شد . « 1 » و از القاب آن حضرت سبط است زيرا كه حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : حسين سبطى است از اسباط ؛ و مىتواند بود كه مراد آن باشد كه آن حضرت سبط پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است ، زيرا كه دختر زاده را سبط مىگويند و مىتواند بود كه : مراد آن باشد كه آن حضرت سبطى است همچون اسباط بنى اسرائيل كه از اولاد ائمه بودهاند همچنانچه از اسباط بنى پيغمبران مىبودهاند .
ديگر از القاب آن حضرت زكىّ است يعنى پاكيزه . زيرا كه آن حضرت به حسب و نسب پاكيزه بوده و از جميع عيبها و عارها و معايب و مثالب مطهّر است و طهارت فطرت آن حضرت به كمال است .
المقتول بين الكرب و البلاء ، المدفون بالطّفّ من الكربلاء
آن حضرت كشته شده است ميانهء شدّت و بلا ؛ و دفن كرده شده است در طف از كربلا .
و اين اشارت است به قتل آن حضرت و دفن در كربلا .
روايت كردهاند كه چون حضرت حسين عليه السّلام با اهل بيت و جماعت خود حوالى
هامش
( 1 ) . در « غ » : گذشت .