پيش از آنكه اهل شام بيايند ، توجّه مىبايد كرد ؛ آن حضرت به تعجيل بيرون فرمود و قبل از آنكه آن حضرت به كوفه رسد يزيد پليد - عليه و على محبّيه لعنة اللّه - عبيد اللّه زياد ملعون را به كوفه فرستاد كه تدارك آن حال بكند . عبيد اللّه بن زياد چون نزديك كوفه رسيده » « 1 » از طرف حجاز در آمد و به شكل حضرت امام حسين بر آمده جامههاى سفيد پوشيده و درّاعه گذاشته بر شتر سوار ؛ مردمان كوفه تصوّر كردند كه حضرت حسين است به استقبال او بيرون آمدند ؛ او پرده به روى نجس خود گرفته بود و به هر قبيله كه مىرسيد سلام مىكرد ؛ ايشان مىگفتند : و عليك السّلام يا بن رسول اللّه ، و همراه او مىشدند ، بدان گمان كه آن حضرت است ؛ چون به در قصر رسيدند ، امير كوفه در قصر نگشود و از بالاى قصر گفت : اى پسر رسول خدا ، امشب جاى ديگر فرود آى تا فردا اين قصر را خالى كنيم . مردمان مبالغه مىكردند كه در بگشاى و او در نمىگشود . عبيد اللّه بن زياد پرده از روى خود برداشت و گفت : در بگشاى كه لعنت بر تو باد . عبيد اللّه را مردمان شناختند و او در بگشود و مردم بترسيدند متفرق شدند .
صباح مردمان را جمع كرد و مبالغت نمود كه مسلم بن عقيل را به دو سپارند و حيلهء بسيار كردند تا مسلم را به دست آورد و او را شهيد گردانيد ؛ و اين خبرها در راه به حضرت امام حسين عليه السّلام رسيد و چون توجه فرموده بود بازنتوانست گشتن و غيرت دين نگذاشت كه از مقاتلهء دشمن لعين روگردان شود و در راه با فرزدق شاعر ملاقات نمود و از او احوال مردم كوفه پرسيد ؛ گفت : اى پسر رسول خدا ! دلهاى كوفيان با تو است و شمشيرهاى ايشان با بنى اميّه . آن حضرت به وظايف عبوديت الهى قائم شده ، جان را در راه خداى تعالى نهاد .
القائم فى مقامات العبوديّة بوظائف التّقديس و التّحميد
آن حضرت ايستاده است در مقامهاى بندگى الهى به وظيفههاى ذكر پاكى حق تعالى و ذكر بزرگى او جلّ و علا .
هامش
( 1 ) . اين چند سطر از « غ » افتاده است .