آن حضرت حبيب حبيب اللّه است و متصل « 1 » است به دو واسطه [ به ] فضل و كرامت مهيّا كه آن حضرت را بوده .
و اين اشارت است بدان حديث كه آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده : حسين منّى و أنا من حسين احبّ اللّه من احبّ حسينا . يعنى حسين بعضى از من است و من بعضى از حسينم .
خداى تعالى دوست دارد كسى را كه حسين را دوست دارد . اينها همه دلالت « 2 » است بر آنكه حضرت محبوب حبيب است .
سيّد شباب اهل الجنّة فى الجنّة يوم المزيد
آن حضرت سيّد جوانان اهل بهشت است ، در روز مزيد كه روز جمعه است در بهشت .
و در آن روز حق تعالى اهل بهشت را به مزيد عنايت افضال و كرم مشرّف مىفرمايد . و اين اشارتست به حديث كه مذكور شد .
المشهر سيف الحميّة فى الدّين على كل جبّار عنيد
آن حضرت بركشيده است مر شمشير حميّت را در دين بر هر جبّارى كه عناد با حق داشته باشد .
و اين اشارت است بدان كه حضرت به خلافت يزيد « عليه اللعنة و العذاب » « 3 » راضى نشده و شمشير حميّت در دين بر كشيده در مقابله او بايستاد و در دفع او سعى و اجتهاد فرمود .
و روايت كردهاند كه چون معاويه در شام وفات يافت و از تمام مردم جهت يزيد لعين بيعت گرفته بود الّا بعضى از اولاد خلفا كه بيعت نكرده بودند و ايشان آن وقت در مدينه بودند ، و حضرت امام حسين عليه السّلام و عبد اللّه بن زبير بيعت نكرده بودند و در مدينه بودند ، يزيد ملعون كتابتى به امير مدينه نوشت ، فى الحال كه معاويه وفات كرد ، و در آنجا مبالغت نوشت كه قبل از آنكه خبر فوت معاويه فاش شود ، حسين بن على
هامش
( 1 ) . در اصل : مفضّل ؛ امّا در متن عربى متصل است . در صورتى كه متصل درست باشد بعد از « به دو » « به » مىخواهند .
( 2 ) . در « غ » : دلايل .
( 3 ) . در « غ » : ملعون .