كند نزد ديگران هست آنچه نزد وى بود يا نه ، گوييم : اين باطل است از بهر آنكه به زيد فرمود كه از قول دو عدل ثبت كند ، اگر او را معلوم بودى هر چه مىآوردندى به زيد گفتى بنويس كه قرآن است اگر زن آوردى و اگر كودك يا فاسق يا عدل و حاجت به عدالت و گواه نبودى . و اين معنى [ دليل است ] بر بطلان قول آن كس كه دعوى كند كه ابو بكر حافظ بود و جملهء قرآن مىدانست كه اگر جملهء قرآن ميدانستى [ به خو ] دى خود املا كردى تا زيد بنوشتى و منادى و طلب گواه و عدالت بىفايده بودى . و هر كه محتاج ديگرى باشد [ پس ] آن امامت را نشايد چنان كه ياد كرديم و السلام .
نزهة الكرام و بستان العوام ( فارسي ) — صفحة 344
مساهمون: محمد بن حسين رازي
ص٣٤٤