از محمد صلى اللّه عليه و آله منزلت هارون است از موسى عليهما السلام و منزلت شمعون از عيسى عليهما السلام نمىدانى كه امت موسى ( ع ) به هفتاد و يك فرقت شدند ، همه هالكاند الا يك فرقت ؛ و امت عيسى بر شمعون عليهما السلام مختلف شدند به چهار فرقت و چهار به هفتاد و دو فرقت شدند ، همه هالكاند الا يك فرقت ، و رسول صلى اللّه عليه و آله به من گفت كه امت او به هفتاد و سه فرقت شوند ، جمله هالك شوند الا يك فرقت و من بر بينتام از خداى تعالى ، و رسول صلى اللّه عليه و آله و عالمم به حال قوم و عاقبت ايشان را مدتى [ گ 636 پ ] و اجلى معلوم هست . خداى مىگويد :
وَ إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ »
و خدا قتل از ايشان برداشته است از بهر حالى كه ايشان بدان خواهند رسيد .
پس ذكر نفاق و حد و غايت و پيدا كردن كينهها و قساوت و مرض بعد از مفارقت رسول صلى اللّه عليه و آله شرح داد ، و اين آيت فرو خواند :
« يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ - أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِؤُا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرُونَ »
پس گفت :
« وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ . . . »
تا آخر ، لا تعتذروا ، عذر مياريد « 1 » قد كفرتم بعد ايمانكم ، كه شما كافر شديد « 2 » بعد از ايمان ، بدان عهدها كه با رسول كرديد « 3 » از بهر وصى كه تقدم بر او نكنيد « 4 » اگر عفو كرد خدا از طايفهاى از شما طايفهاى را عذاب كند كه ايشان مجرماند . پس اينان را عفو كرد از قتل ، و رسول صلى اللّه عليه و آله مرا وعده داده است كه غالب شوم بر اهل فتنه ، و امر از آن من باشد ، و اگر چه مبطلان را كراهيت باشد و نزد من كتابى هست از رسول صلى اللّه عليه و آله به خط من و املاء رسول در مصالحه و مهاونة ، تا مادام كه حدّتى ظاهر نكنند و يارى كسى ندهند كه در دين فساد
هامش
( 1 ) - ن : مى آورى
( 2 ) - ن : شدى
( 3 ) - ن : كردى
( 4 ) - ن : نكنى