باب پانزدهم در ذكر معجزات رسول صلى اللّه عليه و آله
روايت است از حسن عسكرى عليه السلام كه گفت ، از امير المؤمنين عليه السلام پرسيدند كه رسول را معجزه بود مثل معجزه موسى عليهما الصلاة و السلام كه كوه بر سر قومى بداشت كه فرمان وى قبول نمىكردند ؟ امير المؤمنين گفت : بدان خداى كه محمد را به حق به خلق فرستاد كه از آدم تا به محمد صلوات اللّه عليهما هيچ نبى و مرسل را معجزه [ نفرستاد ] الا كه محمد را مثل آن و زيادت بود و او را مثل اين آيه موسى بود . چون رسول صلى اللّه عليه و آله اظهار دعوت كرد به مكه و نبوت آشكارا مىكرد عرب به قدر آنكه توانستند ايذاء وى مىكردند . روزى پيش وى رفتم كه اول كسى بودم كه به وى ايمان آوردم . روز دوشنبه بيعت كردم و روز سهشنبه با وى نماز كردم و هفت سال با وى نماز كردم . بعد از آن جماعتى در اسلام آمدند و خداى تعالى بعد از آن دين قوى كرد . جماعتى از مشركان بيامدند ، گفتند : اى محمد ، تو دعوى مىكنى كه رسول رب العالمينى پس بدين راضى نمىشوى تا دعوى مىكنى تو بزرگتر و فاضلتر از ايشانى ، اگر نبيئى آيتى بما آور ، چنان كه خدا ياد مىكند از انبيا كه پيش از تو بودند ، مثل نوح كه غرق بياورد و او با مؤمنان در كشتى نجات يافت ؛ و ابراهيم كه او را در آتش انداختند گفت ، آتش برو سرد شد ؛ و موسى كه دعوى كرد كه كوه بر سر بنى اسرائيل بداشت تا خوار و ذليل فرمان بردند ؛ و عيسى كه خبر ايشان مىداد بدانچه مىخوردند و و ذخيره مىكردند در خانها .