باب مباركبادى امارت مؤمنان پيشى گيريد ، و به جنّات نعيم و متعيّش به عيش دائمى قويم نايل آييد .
اى معشر مردمان ! متكلّم شويد به آنچه حضرت واجب الوجود به گفتن آن از شما در باب على ، ولىّ ملك تعالى راضى و خشنود گردد و تأنّى در آن روا نيست . و تارك قبول ولايت على و امامت ائمة الهدى كافر گردد ، ليكن اگر جميع سكنهء روى زمين به وسيلهء عدم قبول ولايت على و ترك امامت ائمة الهدى كافر گردند ، هيچ ضرر و نقصان در آن باب به حضرت عزيز وهّاب ، لاحق و عيان نگردد ، بلكه اثر ضرر و نقصان بىحدّ و مرز بر آن طايفهء ابتر راجع گردد .
آفريدگار ! بيامرز بر مؤمنان كه مطيع علىّ و اولاد گرامش ائمة الانام عليهم السلام باشند ، و بر پوشندگان حقّ على و ائمّه عليهم السّلام غضب نماى . بعزّتك يا أرحم الراحمين و الحمد للّه ربّ العالمين ] .
چون رسول خداى اين خطبه به پايان برد و امامت و خلافت على عليه السّلام را منصوص داشت ، و فرمان كرد كه حاضر به غايب برساند و پدر پسر را بياگاهاند چندانكه اين ابلاغ تا قيامت برود ، و مردمان بازدانند كه هركس خلافت على عليه السّلام را بىواسطه تقرير ندهد از آتش دوزخ نرهد .
در اين هنگام آن جماعت كه يكصد و بيست هزار ( 120000 ) تن به شمار مىرفت به يك بار بانگ برداشتند ؛ فناداه القوم : يا رسول اللّه سمعنا و اطعنا على امر اللّه و امر رسوله بقلوبنا و ألسنتنا و ايدينا . عرض كردند : اى پيغمبر خداى شنيديم و امر خدا و فرمان رسول او را به دل و زبان و دست اطاعت كرديم . اين بگفتند و بر پيغمبر گرد آمدند و بدين فرمانبردارى بيعت كردند .
و جبرئيل فرود شد و اين آيت مبارك بياورد :
الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً .
« 1 »
مىفرمايد : كه امروز كافران از وصول منّى « 2 » و ادراك تمنّى نوميد شدند و شما جز از
هامش
( 1 ) . سورهء مائده ، آيه 3 : كافران امروز از آيين شما مأيوس شدند بنابراين از آنها نترسيد و از من بيم داشته باشيد ، امروز دين شما را كامل و نعمت خود را بر شما تمام كردم و اسلام را دين شما برگزيدم .
( 2 ) . به معنى آرزو و مقصود .