امامت و ولايت ايشان نموديد و ولايت و مودّت ايشان را الى يوم القيام بر ما واجب و لازم فرموديد .
بر ما نيز عهد و ميثاق است بر آنكه امير المؤمنين على و باقى ائمّهء عظام عليهم السّلام را از روى طيب نفس و صدق دل و اقرار لسان مصافقه و مبايعه نماييم . و آن اعيان را به امامت و ولايت خود پذيرفتيم كه هركه را به جاى آن اعيان ديگرى بدل نگيريم و به امامت و ولايت نپذيريم و اصلا و قطعا از قول خود برنگرديم ، و بگوييد :
« أشهدنا اللّه و كفى باللّه شهيدا » .
[ يعنى در اين باب ، عزيز وهّاب را شاهد خود گرفتيم ، زيرا كه حضرت ملك تعالى براى شهادت ما بر عهد و ميثاق كافى و بسنده است و تو نيز اى رسول حضرت ربّ عزيز ، شاهد باش بلكه همين مطيعين شما از حاضرين و غايبين و ملائكهء آسمان و زمين و ساير عباد ارحم الرّاحمين در اين باب ، شهود صادقاند و حضرت ربّ العالمين از جميع شهود ، اعلم و اعظم است ] .
اى معشر مردمان ! در اين باب آنچه من به حكم ايزد ذو المن به شما در باب ولايت و امامت على عليه السّلام و اولاد او تبليغ كردم ، ملك تعالى بر آن داناست ، زيرا كه حضرت بىنياز به درستى و تحقيق عالم به صورت و آواز هركس ، بلكه نگهبانى هر ذى نفس به حضرت واحد اقدس است .
هركس كه به سخن حقايق مقتبس من مهتدى گردد ، كار دنيا و آخرت او نيكو شود ، و آن كه تمرّد و طغيان نمايد ، ضالّ و گمراه و دور از مرحمت إله گردد . و اضلال آن كس به واسطهء نفس اوست و آن كه متابعت به حضرت على ، ولىّ ربّ العزة نمايد ، چنان است كه متابعت حضرت صمديت فرمايد .
اى معشر مردمان ! تقواى حضرت قادر ديّان پيشه كنيد و از على و حسن و حسين و ائمه عليهم السلام كه كلمهء باقيهء حضرت الهيهاند ، متابعت نماييد و متابعت ايشان را بر خود واجب و لازم و از فروض
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي ) — صفحة 1644
مساهمون: لسان الملك سپهر
ص١٦٤٤