شب در مكه بيتوته نمايد . پيغمبر او را رخصت فرمود و روز سه شنبه آخر « ايام التّشريق » كه آن روز را « يوم النّفر » گويند به موضع محصّب « 1 » كه آن را ابطح نيز خوانند تشريف داد ، عايشه عرض كرد : يا رسول اللّه ساير زنان حج و عمره كنند و من بىعمره حج گذاشته باشم ، رسول خداى فرمان كرد تا برادر عايشه عبد الرحمن او را برداشته به تنعيم « 2 » برد تا احرام به عمره بست و به مسجد الحرام آمده طواف خانه به پاى برد و در مقام ابراهيم دو ركعت نماز طواف بگذاشت و سعى ميان صفا و مروه نموده به حضرت رسول بازآمد .
گويند : روز دوشنبه پيغمبر با اسامه فرمان كرد كه فردا در محصّب نزد خيف بنى كنانه نزول خواهيم كرد ، از قضا ابو رافع مولى رسول خدا بىآنكه فرمانى به دو رسد خيمهء آن حضرت را در آن موضع برافراشت و شب چهارشنبه پيغمبر در محصّب بيتوته فرمود ، و مردم را فرمان كرد كه آنان كه طواف خانه كنند از مكه بيرون نشوند و صبح چهارشنبه از آن پيش كه سپيده سر برزند به مكه رفت و طواف وداع كرد و از كداء از طرف اسفل مكه بيرون شد .
بالجمله در اين سفر حجة الوداع ده ( 10 ) روز در مكه موقف گشت و در آن ايام نماز را به قصر مىگذاشت . و بعد از هر نماز با اهل مكه مىفرمود : اتمّوا صلاتكم يا اهل مكّة فانّا قوم سفر .
ذكر مراجعت رسول خداى از حجّة الوداع و نصب فرمودن على عليه السّلام را به خلافت در غدير خم
چون رسول خداى بعد از حجّة الوداع آهنگ مدينه فرمود ، جبرئيل فرود شد و فرمان بياورد كه اى محمد تبليغ رسالت بر وجه كمال به پاى بردى ، و اكنون وقت است كه سفر آن جهانى كنى مىبايد اسرار ربوبيّت و ودايع الوهيّت را با على عليه السّلام كه
هامش
( 1 ) . محصّب : شعبى از مكه و منى كه او به منى نزديكتر است .
( 2 ) . تنعيم : موضعى است در سه ميلى مكه .