سر او مىريخت ، فرمود : آيا اين جانوران تو را زحمت مىرسانند ؟
عرض كرد : چنين است .
در اين وقت اين آيت مبارك فرود شد :
وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَ لا تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ ، فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ بِهِ أَذىً مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذا أَمِنْتُمْ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَ سَبْعَةٍ إِذا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كامِلَةٌ ذلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ .
« 1 »
مىفرمايد : به پاى بريد افعال حج و عمره را و اگر بيمارى و بيمناكى و جز آن شما را از اداى فرائض دفع دهد بر شما است كه بر آنچه نيرو داريد قربانى كنيد ، و بر آنچه نيرو نيافتهايد ، قضا كنيد و بايد سرهاى خود را از موى سترده نكنيد تا آنگاه كه قربانى را به جاى خويش برسانيد ، يعنى اگر كار به عمره باشد بايد به مكه رسانيد و اگر حجّ باشد بايد به منى برد و اگر كس مريض باشد يا او را از شپش و اگر نه مرض صداع و ديگر چيزها رنجى رسد و حاجت بستردن سر اوفتد ، بر اوست كه سر بسترد و فدا دهد ، يعنى سه روز روزه بگيرد يا شش مسكين را دو مدّ « 2 » طعام دهد يا ده مسكين را هر يك مدى عطا فرمايد ؛ و اگر نه قربانى كند شترى يا گاوى و از اين كمتر گوسفندى باشد ، چه اين جمله عصيان ستردن سر را كفايت خواهد نمود و آن كس كه از عمره برخوردار شود و حال آنكه آهنگ حج كرده باشد او را واجب گردد كه بر آنچه توانا باشد از شتر و گاو و اگر نه گوسفند قربانى كند ، و اگر نتواند در ايام حج سه روز روزه بدارد و چون باز وطن شود ، هفت روز ديگر بيفزايد كه اين جمله عشره كامله است . همانا اين عمره و حجّ تمتع از براى مردم مانى است كه چهل ميل يا بيشتر از مكه دور باشند ، لكن آنان كه چندين بعد مسافت ندارند يا ساكن مكه و حاضر مسجد الحراماند ايشان را حج قران يا افراد باشد ، آنگاه مىفرمايد : از خداى بترسيد و از آنچه در مناسك حجّ حكم شده بيرون مشويد كه عقوبت خداوند در حق بىفرمانان سخت است .
مع القصه پيغمبر ، كعب بن عجره را فرمود تا سر بسترد و روزه را سه روز مقرّر
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيه 195 .
( 2 ) . مدّ : پيمانه