و در موضع سرف « 1 » فرمود : هركس با او هدى نباشد و خواهد حجّ را عمره گرداند ، گو چنان كن ؛ و هركس با خود هدى مىراند بر حجّ خود ثابت باشد . پس به جواز اين حكم آنان كه هدى با خود نداشتند بعضى احرام به عمره بستند و از حجّ بيرون شدند و جماعتى بر احرام حجّ بماندند .
و ابو موسى چنان كه از اين پيش گفته شد كه در پارهاى از اراضى يمن حكومت داشت در اين وقت به حضرت رسول شتافت و عرض كرد : يا رسول اللّه نيّت خود را با نيّت تو پيوستيم ؛ لكن قربانى ندارم . فرمود : كار از آن گونه كن كه ديگر مردم همىكنند .
[ ورود رسول خداى به مكّهء معظّمه ]
و شب يكشنبه چهارم ذيحجه در منزل ذى طوى « 2 » نزول فرمود و نماز بامداد در آنجا بگزاشت و از جانب فراز ثنيّهء كداء « 3 » به مكه درآمد و چون به باب بنى شيبه رسيد و خانهء كعبه ديدار شد اين دعا بخواند : الّلهمّ زد هذا البيت تعظيما و تشريفا و تكريما و مهابة و زد من عظمته ممّن حجّه و اعتمره تشريفا و تكريما .
پس مسجد الحرام را تشريف داده استلام و تقبيل حجر الاسود فرمود و طواف خانه را به پاى برد ، و هنگام طواف رداى مبارك از زير كش ايمن برآورده به دوش چپ انداخت و هفت نوبت طواف داد و در سه كرّت نخست دوان دوان همىرفت ، و در چهار آخر كار به رفق و توانى « 4 » همىكرد و در هر طرف استلام حجر الاسود و مس ركن يمانى فرمود و در ميان اين دو ركن همىگفت :
رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ .
« 5 »
و مردمان را انهاء داد كه هفتاد ملك در ركن يمانى نگرانند تا هر كه گويد : الّلهمّ انّى أسألك العفو و العافية فى الدّنيا و الآخرة
رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا
هامش
( 1 ) . موضعى است در 6 ميلى مكه .
( 2 ) . موضعى است نزديك مكه .
( 3 ) . گردنهاى است در بالاى مكه .
( 4 ) . توانى : آرامى و سستى .
( 5 ) . سورهء بقره ، آيه 201 : پروردگارا به ما در دنيا نيكى عطا فرما و در آخرت نيز نيكى مرحمت كن و ما را از عذاب آتش بر كنار بدار .