ميكائيل را برگزيدند . و چند تن گفتند : جبرئيل امين اللّه است و او را برگزيدهء آفرينش دانستند .
چون داورى به حضرت آدم بردند ؟ فقال : يا بنىّ أنا أخبركم بأكرم الخلائق جميعا على اللّه عزّ و جلّ انّه و اللّه لمّا أن نفخ فىّ الرّوح حتّى استويت جالسا ، فبرق لى العرش العظيم فنظرت فيه فاذا فيه لا إله الّا اللّه محمّد رسول اللّه فلان صفوة اللّه فلان أمين اللّه فلان خيرة اللّه عزّ و جلّ فذكر عدّة أسماء مقرونة بمحمّد صلّى اللّه عليهم و عليه ، قال آدم عليه السّلام : ثمّ لم أر فى السّماء موضع أديم أو قال صفيح منها الّا و فيه مكتوب لا إله الّا اللّه ، و ما من موضع مكتوب لا إله الّا اللّه الّا و فيه مكتوب خلقا لا خطّا محمّد رسول اللّه ، و ما من موضع فيه مكتوب محمّد رسول اللّه الّا و فيه مكتوب علىّ خيرة اللّه ، الحسن صفوة اللّه ، الحسين أمين اللّه عزّ و جلّ فذكر عدّة أسماء تنتظم الحساب المعدود ، قال آدم : فمحمّد يا نبىّ و من خطّ من تلك الاسماء معه أكرم الخلائق على اللّه عزّ و جلّ جميعا .
آدم : فرمود اى فرزندان من خبر مىدهم شما را به بهترين خلايق ، سوگند با خداى كه چون روح در من دميدند و بنشستم عرش خداى در چشم من روشن شد در آن نوشته بود : لا إله الّا اللّه محمّد رسول اللّه و فلان خالص كردهء خداست و فلان امين خداست و فلان برگزيدهء خداست چند نام را با نام محمّد مذكور ساخت ، آنگاه فرمود : هرچه در آسمان نظر كردم به اندازهء صفحهاى يا پوستى نبود جز آنكه نوشته بود لا إله الّا اللّه و هرجا اين نگارش بود البته به حسب خلقت نه كتابت ، نوشته بود :
محمّد رسول اللّه . و در هرجا اين نام مبارك بود هم رقم داشت : على خيرة اللّه . و هرجا نام على بود : الحسن صفوة اللّه ، الحسين امين اللّه نيز به نكار بود . آنگاه نامى چند به شمارى معدود ياد كرده ، فرمود : اى فرزندان من ، محمّد و اين دوازده ( 12 ) كس كه با او بودند در نزد خداى بهترين خلقند .
اين وقت ابو حارثه با سيد و عاقب گفت : باشد تا به صلوات ابراهيم نيز نظرى كنيم كه فرشتگان از خداى به دو آوردند ، تا شك و ريب از دلها برخيزد و نزديك صندوق ابراهيم شدند و چنين نگارش يافتند :
و كان اللّه عزّ و جلّ بفضله على من يشاء من خلقه قد اصطفى ابراهيم بحلّته و شرفه بصلواته و بركاته و جعله قبلة و اماما لمن يأتى من بعده و جعل النّبوّة و الامامة
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي ) — صفحة 1543
مساهمون: لسان الملك سپهر
ص١٥٤٣