بعد از مراجعت از سفر شام فرمايد :
أ لم تر انّى بعد همّ هممته * بفرقة حرّ الوالدين كرام
باحمد لمّا ان شددت مطيّتى * برحلى و قد ودّعته بسلام
فلمّا بكى و العيس قد فتلت بنا * و قد ناش بالكفّين ثنى زمام
ذكرت اباه ثمّ رقرقت عبرة * تجود من العينين ذات سجام
فقلت ترحّل راشدا فى عمومة * مواسين فى الباساء غير شئام « 1 »
فرحنا مع العير الّتى راح اهلها * شامى الهوا و الاصل غير شام
فلمّا هبطنا ارض بصرى « 2 » تشرّفوا * لنا فوق دور ينظرون جسام
و قال اجمعوا اصحابكم لطعامنا * فقلنا جمعنا القوم غير غلام
يتيم فقال ادعوه انّ طعامنا * كثير عليه القوم غير حرام
فلمّا راه مقبلا نحو داره * يوقّيه حرّ الشّمس ظلّ غمام
حنى ظهره شبه الرّكوع و ضمّه * الى نحره و الصّدر اىّ ضمام « 3 »
و اقبل ركب يطلبون الذي رأوا * بحيراء « 4 » راى العين وسط خيام
فسار اليهم خشية لغرامهم * و كانوا ذوى حقد معا و غرام
دريس و نمّام و قد كان فيهم * زرير و كلّ القوم غير نيام
فجاءوا و قد همّوا بقتل محمّد * فردّهم عنه بحسن خصام
بتاويله التّورية حتّى تيقّنوا * و قال لهم ما انتم بطعام
فذلك من اعلانه و بيانه * و ليس نهار واضح كظلام
و نيز فرمايد :
لقد اكرم اللّه النّبىّ محمّدا * فاكرم خلق اللّه فى النّاس احمد
و شقّ له من اسمه ليجلّه * فذو العرش محمود و هذا محمّد « 5 »
انت النّبىّ محمّد * قرم اغرّ مسوّد « 6 »
هامش
( 1 ) . در برخى از نسخ : لئام
( 2 ) . بصرى : موضعى است در سر حد شام
( 3 ) . پشت خود را چون حال ركوع خم كرد و او را به سينه چسبانيد .
( 4 ) . بحيراء : نام راهبى است كه پيغمبر را شناخت .
( 5 ) . گرامى داشت خداوند محمد را پس محمد گرامىترين مخلوقات است .
( 6 ) . براى بزرگوارى او امش را از نام خود مشتق ساخت زيرا صاحب عرش نامش محمود و اين پيغمبر نامش محمد است .