پيغمبر فرمود : چنين باشد . اين هنگام مردى از كنانه برخاست و اين اشعار بگفت :
لك الحمد و الشّكر ممّن شكر * سقينا بوجه النّبى المطر
دعى اللّه خالقه دعوة * اليه و أشخص منه البصر
و لم يك الا كالقا الرّدا * و أسرع حتّى رأينا المطر
دفاق الغزالى و جمّ البعاق * اغاث به اللّه عليا مضر
و كان كما قاله عمّه * ابو طالب ذو رواء أغرّ « 1 »
به اللّه يسقى بصوب الغمام * و هذا العيان لذاك الخبر
فمن يشكر اللّه يلق المزيد * فمن يكفر اللّه يلق الغير
پيغمبر فرمود : ان يك شاعر أحسن فقد احسنت .
همانا نگارنده اين حروف حمايت ابو طالب را از رسول خداى و اشعار او در مخاطبات با قريش كه همه دلالت تام بلكه تصريح تمام بر اسلام ابو طالب داشت ، در ضمن قصّههاى پيغمبر - در جلد دويم ناسخ التواريخ از كتاب اول - مرقوم داشت و نيز در وفات ابو طالب ، كلماتى كه از علماى عامّه و سنّه در اسلام ابو طالب برهانى قاطع بود ، نگار داد .
[ اسلام ابو طالب و اشعار او برهانى بر مسلمانى او ]
اين هنگام چنان صواب نمود كه بعضى از اشجار ابو طالب را كه در جلد دويم رقم نكرده بنگارد ، چه دريغ داشت كه آن اشعار بمرور دهور محو و منسى گردد « 2 » چه بعضى از آن را ابن ابى الحديد مرقوم داشته و از كتب سالفه بسيار اندك بجاى مانده كه حاوى « 3 » اين اشعار باشد لا جرم هر چه را بدست كرده كه دلالت بر اسلام وى داشت بنگاشت ، چه بيشتر اهل سنّت و جماعت اسلام آن حضرت را انكار كنند .
امام جعفر صادق عليه السّلام فرمايد :
هامش
( 1 ) . اغر : ضجيع و شريف .
( 2 ) . بگذشتن زمان نابود و فراموش شود .
( 3 ) . حاوى : دربردارنده .