يرى الودع « 1 » فيها و الرّخام و زينة * باعناقها معقودة كالعثاكل
اعوذ بربّ النّاس من كلّ طاعن * علينا بسوء او ملح بباطل
و من كاشح « 2 » يغتابنا بمعيبة * و من ملحق فى الدّين ما لم نحاول
و ثور « 3 » و من ارسى ثبيرا « 4 » مكانه * وراق ليرقى فى حراء « 5 » و نازل
و بالبيت حقّ البيت من بطن مكّة * و با للّه انّ اللّه ليس بغافل
و بالحجر المسودّ اذ يمسحونه * اذا اكتنفوه بالضّحى و الاصائل « 6 »
و موطأ ابراهيم فى الصّخر وطئة * على قدميه حافيا « 7 » غيرنا عل « 8 »
و اشواط بين المروتين « 9 » الى الصفاء * و ما فيهما من صورة و تماثل
و من حجّ بيت اللّه من كلّ راكب * و من كلّ ذى نذر و من كلّ راجل
و بالمشعر الاقصى اذا عمدوا له * لالّ « 10 » الى مفضى الشّراج القوابل
و توقا فهم فوق الجبال عشيّة * يقيمون بالايدى صدور الرّواحل
و ليلة جمع و المنازل من منى * و هل فوقها من حرمة و منازل
و جمع اذا ما المقربات اجزنه * سراعا كما يخرجن من وقع وابل
و بالجمرة الكبرى اذا حمدوا لها * يؤمّون قذفا رأسها بالجنادل
و كندة اذ هم بالحصاب عشيّة * تجير لهم حجّاج بكر بن وائل
حليفان شدّا عقد ما احتلفا له * و ردّا عليه عاطفات الوسائل
و حطمهم سمر الصّفاح « 11 » و سرحة * و شبرقة وخد « 12 » النّعام « 13 » الجوافل
فهل بعد هذا من معاذ لعائذ * و هل من معيذ يتّقى اللّه عادل
يطاع بنا الاعداء ودّوا لو أنّنا * يسدّ بنا ابواب ترك و كابل
هامش
( 1 ) . ودع : مهره سفيدى است كه از دريا بيرون مىآورند ( س ) .
( 2 ) . كاشح : آن كس كه خصومت را در دل پنهان دارد .
( 3 ) . ثور : نام كوهى است در مكه .
( 4 ) . ارسى ثبيرا : يعنى محكم كرد و استوار كرد كوه ثبير را و كوه ثبير از جبال مكه است .
( 5 ) . حراء : نام كوهى است كه بعثت پيغمبر ( ص ) بر آن واقع شد .
( 6 ) . اصل : به معنى شبانگاه و جمع آن اصائل است .
( 7 ) . حفاة : بىموزه .
( 8 ) . ناعل : با موزه .
( 9 ) . مروة : كوهى است در مكه نزديك كوه صفا و گاهى در شعر به لفظ تثنيه آورده مىشود .
( 10 ) . الّ : عهد و پيمان .
( 11 ) . سمر الصّفاح : يعنى سنگهاى سياه .
( 12 ) . وخد : نوعى از رفتار شتر .
( 13 ) . نعام : شتر مرغ .