كما غادرت فى النّقع عثمان « 1 » ثاويا * و سعدا « 2 » صريعا و الوشيح شروع
و قد غادرت تحت العجاجة مسئدا « 3 » * ابيّا و قد بلّ القميص نجيع
بكفّ رسول اللّه حتّى تلفّفت * على القوم ممّا قد يثرن نقوع « 4 »
اولئك قومى سادة من فروعهم * و من كلّ قوم سادة و فروع
بهنّ يعز اللّه حين يعزّنا * و ان كان امر ياسخين فظيع
فان تذكروا قتلى و حمزة فيهم * قتيلا ثوى للّه و هو مطيع
فانّ جنان الخلد منزله بها * و امر الّذى يقضى الامور سريع
و قتلاكم فى النّار افضل رزقهم * حميم معا فى جوفها و ضريع
و هم حسان در هجو ابو سفيان گويد :
عضضت باير من ابيك و خاله * و عضّت بنو النّجار بالسّكر الرّطب
فلست بخير من ابيك و خاله * و لست بخير من معاظلة « 5 » الكلب
و لست بذى دين و لا ذى امانة * و لست بخير من لؤىّ و لا كعب
و لكن هجين « 6 » ذو دناة لمغرف * مجاجة « 7 » ملح غير صاف و لا عذب
و هم حسان در اين معنى گويد :
و لست من المعشر الاكرمين * لا عبد شمس و لا نوفل
و ليس ابوك بساقى الحجيج * فاقعد على الحسب الارذل
و لكن هجين « 8 » منوط بهم * كما نوّطت حلقة المحمل
تجيش من اللّؤم احسابكم * كجيش المشاشة « 9 » فى المرجل
و هم حسان در هجو ابو سفيان گويد :
ايا راكبا امّا عرضت فبلّغن * على النّاى منّى عبد شمس و هاشما
و هلّا امرتم حين حان مجيبكم * بشتم « 10 » سوى حسّان ان كان شاتما
ثكلت ابنتى ان لم يقطعك ماجد * حسام يردّ العير « 11 » مثلك واجما
هامش
( 1 ) . عثمان و سعد هر دو فرزندان طلحهاند .
( 2 ) . عثمان و سعد هر دو فرزندان طلحهاند .
( 3 ) . اشاره به ابى بن خلف است كه به دست رسول خدا مقتول گشت ( س ) .
( 4 ) . نقع : غبار و نقاع و نقوع جمع آن است .
( 5 ) . معاظله : در پى ماده سگ رفتن سگان نر .
( 6 ) . هجنه : فرومايه و ناكس و هجين لغت منه ( س ) .
( 7 ) . مجاج : عصاره .
( 8 ) . هجنه : فرومايه و ناكس و هجين لغت منه ( س ) .
( 9 ) . مشاشه : استخوان نرم كه توان خائيد آن را ( س ) .
( 10 ) . شتم : دشنام دادن .
( 11 ) . عير : به معنى بزرگ قوم و خر دشتى [ گورخر ] و اهلى و ناقه را گويند كه به طلب فحل به .