أبو سفيان هر دو تن زنان خود را بسيج « 1 » سفر كرد : اول هند : دختر عتبة بن ربيعة و او در طلب خون پدرش عتبه و برادرش وليد و عمّش شيبه كانون خاطرش افروخته بود : و الوتر يقلقها و الكفر يخنقها و الحزن يحرقها و الشّيطان ينطقها . دويم : اميمة دختر سعد بن وهب بن اشيم بن كنانه .
و صفوان بن اميه نيز دو زن كوچ داد : اول : برزه دختر مسعود الثّقفى و گفتهاند :
رقية نام داشت و او مادر عبد اللّه اكبر است . دويم : العبول دختر المعزّل از جماعت بنى كنانه و او مادر عبد اللّه اصغر است .
و طلحة بن أبى طلحه زوجهء خود سلافه دختر سعد بن شهيد از قبيلهء اوس را كوچ داد و اسم أبو طلحه ، عبد اللّه بن عبد العزى است و او مادر چهار پسر است . اول :
مسافع . دويم : الحارث . سيم : كلاب . چهارم : ابو الجلاس و ايشان را از طلحه داشت .
و عكرمة بن أبى جهل زوجه خود أم حكيم « 2 » دختر الحارث بن هشام را كوچ داد .
و الحارث بن هشام زوجه خود فاطمه دختر الوليد بن المغيره را كوچ داد .
و عمرو بن العاص ، زوجه خود دختر منبّه بن الحجاج را كوچ داد و نام او هند بود و به روايتى ريطه نام داشت و او مادر عبد اللّه بن عمرو بن العاص است .
و أبى عزير بن عمير از بنى الدّار ، مادر خود خناس دختر مالك بن المضرّب را كه از زنان بنى مالك بن حسل است با خود برداشت .
و الحارث بن سفيان بن عبد الاسد زوجه خود رمله دختر طارق بن علقمه كنانيه را كوچ داد .
كنانة بن على بن ربيعة بن عبد العزى بن عبد شمس بن عبد مناف زوجهء خود أم حكيم دختر طارق را كوچ داد .
و سفيان بن عويف ، ضجيع خود قتيله دختر عمرو بن هلال را كوچ داد .
و النعمان بن عمرو مادر خود دغنه « 3 » را با خود برداشت .
و غراب بن سفيان بن عويف زوجه خود عمره دختر الحارث بن علقمه كنانيه را كوچ داد . و اين آن زن است كه لواى قريش را برداشت چنان كه مذكور مىشود ، بالجمله پانزده ( 15 ) هودج از بهر اين زنان راست كردند .
هامش
( 1 ) . بسيج : ساختگى كارها و كارسازيها و آماده گرديدن .
( 2 ) . واقدى : امّ جهيم ( 1 / 147 ) .
( 3 ) . واقدى : دغنّيّه ( 1 / 148 ) .