بن جحش اسير كرد و برادران او خالد و هشام براى خلاص او به مدينه آمدند و چهار هزار ( 4000 ) دينار بدادند و او را با خود ببردند ، از منزل ذو الحليفه فرار كرده به مدينه آمد و در حضرت رسول خداى ايمان آورد و عرض كرد كه : نخواستم قبل از اداى فديه مسلمانى گيرم . پنجم : قيس بن السّائب او را عبادة بن الحسحاس اسير نمود و برادرش فروه او را چهار هزار ( 4000 ) دينار فديه آورد . ششم : از جماعت أبى رفاعه صيفى بن أبى رفاعة بن عائذ بن عبد اللّه بن عمر بن مخزوم اسير شد ، و چون مسكين بود بىآنكه فديه دهد رها شد . هفتم : أبو المنذر بن أبى رفاعة بن عايذ اسير شد و دو هزار ( 2000 ) دينار فديه او كردند . هشتم : عبد اللّه بن عطاء بن السّائب بن عابد بن عبد اللّه و او را سعد بن أبى وقاص اسير گرفت و هزار ( 1000 ) دينار فديه او گشت . نهم : مطّلب بن حنطب بن الحارث بن عبيد بن عمر بن مخزوم و او را أبو أيوب انصارى اسير گرفت و چون مسكين بود ، بىبها رها گشت . دهم : خالد بن الاعلم العقيلى حليف بنى مخزوم قائل اين شعر :
بيت
و لسنا على الاعقاب تدمى كلومنا * و لكن على أقدامنا تقطر الدّماء
و او اول كسى است كه از ميدان جنگ هزيمت جست و او را حباب بن منذر اسير گرفت و عكرمة بن أبى جهل فديه او را به مدينه آورد .
و از جماعت بنى جمح : پنج ( 5 ) تن اسير گشت : أول : عبد اللّه بن أبى بن خلف و او را فروة بن عمرو البياضى اسير گرفت و پدرش فديه او را به مدينه حمل داد .
دويم : أبو عزّه شاعر ، هو عمرو بن عبد اللّه بن وهب و او را بىبها رسول خدا رها ساخت و در جنگ احد ديگرباره اسير و مقتول گشت - چنان كه مرقوم مىشود - .
سيم : وهب بن عمير بن وهب و او را رفاعة بن الرافع الزّرقى اسير نمود - چنان كه قصّهء او مذكور مىشود - چهارم : ربيعة بن درّاج بن العنبس بن اهبان بن وهب بن حذافة بن جمح ، او نيز مسكين بود و به فديه اندك رها شد . پنجم : فاكهه مولاى اميّة بن خلف و او را سعد بن أبى وقاص اسير كرد .
و از جماعت بنى سهم بن عمرو : چهار ( 4 ) كس اسير شد : اول : ابو وداعة بن صبيره و نخستين پسر او چهار هزار ( 4000 ) دينار فديهء او را به مدينه آورد . دويم :