بالجمله چون خبر جنگ از پى هم برسيد و مكشوف افتاد كه كار بر چگونه رفته است و معلوم كردند كه اسيران در مدينه محبوسند و بىفديه مخلصى « 1 » ندارند ، بزرگان قريش گرد هم برآمدند و گفتند : بايد هركس فكر زر كند و اسير خود را آزاد سازد و اسيران بدين نام و نسب بودند :
[ اسراى قريش ]
از جماعت بنى هاشم : چهار ( 4 ) كس أسير شد ، اول : عباس بن عبد المطلب و او را أبو اليسر كعب بن عمرو اسير گرفت . دويم : عقيل بن أبى طالب ، اسير عبيدة بن اوس الظفرى شد . سيم : نوفل بن حارث بن عبد المطّلب را جبار بن صخر اسير گرفت . چهارم : يك تن حليف بنى هاشم كه عتبه نام داشت از قبيلهء بنى فهر اسير شد .
و از بنى مطلب بن عبد مناف : دو ( 2 ) تن اسير شد : أول : سايب بن عبد مناف ، دويم : عبيد بن عمرو بن علقمة بن حلّان . ايشان را سلمة بن أسلم بن جريش الاشهلى اسير گرفت و چون مسكين بودند ، رسول خدا بىفديه هر دو تن را آزاد ساخت .
و از قبيلهء بنى عبد شمس بن عبد مناف : هشت ( 8 ) تن اسير شدند : اول : عقبة بن أبى معيط - چنان كه مرقوم شد - « 2 » . دويم : حارث بن وجرة بن أبى عمرو بن اميّه او را سعد بن أبى وقاص اسير گرفت و وليد بن عقبة بن أبى معيط به مدينه آمد و چهار هزار ( 4000 ) دينار فديه كرد و او را آزاد ساخت . سيم : عمرو بن أبى سفيان و او را على عليه السّلام اسير گرفت - چنان كه به شرح مىرود - . چهارم : أبو العاص بن الربيع ، او را خراش بن صمّه اسير كرد و عمرو بن الربيع برادرش از بهر خلاص او به مدينه شد ؛ و شرح حال ابى العاص نيز مرقوم مىشود . پنجم : حليف ايشان ابو ريشه . ششم : عمرو بن الازرق ، اين هر دو تن را نيز عمرو بن ربيع فدا داد و رها ساخت . هفتم : عقبة بن الحارث الحضرمى ، او را عمارة بن حزم اسير گرفت و به حكم قرعه ، بهرهء أبى بن كعب شد ؛ و عمرو بن أبى سفيان بن اميه فديه او بداد . هشتم : نوفل بن عبد شمس و
هامش
( 1 ) . مخلص : جاى نجات و رهائى
( 2 ) . به دستور پيامبر ( ص ) به قتل رسيد .