ظهور بيعت مردم مدينه كه آن را بيعة الاولى خوانند در عقبه شش هزار و دويست و پانزده سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود
بيعة الاولى
چون شش ( 6 ) تن از مردمان خزرج چنان كه مذكور شد به مدينه مراجعت كردند و حديث پيغمبر در مدينه پراكنده گشت ، مردمان مدينه را با آن حضرت عقيدتى و حفاوتى بدست شد ، پس چون هنگام حج كردن فراز آمد بزرگان مدينه فراهم شدند و دوازده ( 12 ) تن از مردم خويش به سوى رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله رسول كردند و گفتند :
از ما بدان حضرت بگوئيد كه جملگى با تو بيعت داريم و ايمان آوريم اگر از مكّه به يثرب كوج دهى ، ترا چنان بداريم كه خويشتن را ؛ و هرگز از حراست و حمايت تو دست بازنداريم . و ده ( 10 ) تن از اين رسولان از قبيلهء خزرج بودند و نامهاى ايشان بدين گونه بود « 1 » :
اول : اسعد بن زراره ؛ دوم : عوف بن عفرا ، سيم : معاذ بن عفرا برادر عوف ؛
هامش
( 1 ) . به روايت طبقات ، سيرت رسول اللّه و تاريخ كامل : ده نفرى كه از قبيله خزرج بودند به قرار ذيل است : از بنى نجار : اسعد بن زراره ، عوف و معاذ پسران حارث كه به پسران عفر هم معروفند . از بنى زريق : ذكوان بن عبد قيس و رافع بن مالك ، از بنى عوف بن خزرج : عبادة بن صامت و يزيد بن ثعلبه پدر عبد الرحمن ، از بنى عامر بن عوف : عباس بن عبادة بن نضلة ، از بنى سلمه : عقبة بن عامر بن نابى ، و از بنى سواد : قطبة بن عامر بن حديده ( طبقات ، 1 / 216 ) ، و اختلاف منبع ما با منابع ياد شده در دو تن يعنى ذكوان بن قيس و عباس بن عبادة بن نضله است كه سپهر در عوض آن دو تن از سعد بن عباده و منذر بن عمرو ياد مىكند .