وفات ابو طالب شش هزار و دويست و سيزده سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود
چون روزگار ابو طالب عليه السّلام سال از هشتاد ( 80 ) بر افزود رنجور گشت و دانست شدن از اين جهان است ، پس بنى عبد المطّلب را طلب فرمود و گفت :
اى مردمان ، شما را آگهى مىدهم كه اگر محمّد را اطاعت كنيد و اوامر و نواهى او را گردن نهيد شما را در دو جهان رستگارى خواهد بود .
هان اى بنى هاشم ، انتم صفوة اللّه و قلب العرب و أنتم حزب اللّه و زين الحسب ، منكم المقدّم الشّجاع لم تتركوا من المأثر نصيبا الّا احرز تموه و من الشّرف المحلّى الّا ادركتموه فلكم على النّاس الفضل و لكم اليه الوسيلة .
و ديگر اندرز من با شما آن است كه خانهء كعبه را بزرگ داريد ؛ زيرا كه رضاى حق وسعت عيش و كامكارى در آن است و ديگر صله رحم كنيد كه عزّت و عدّت زيادت كند و از بغى حذر كنيد كه بسيار كس پيش از شما بدين هلاك شد و سائل و عائل « 1 » را عطا كنيد كه شرف هر دو جهان در آن است و بر صدق سخن و اداى امانت باشيد تا از تهمت ايمن شويد .
آنگاه گفت :
محمّد را مطيع و معاون باشيد كه امين قريش و صدّيق عرب است
هامش
( 1 ) . عائل : درويش و فقير