و نيز فرمود :
- « اعددت لعبادى مالا عين رأت ، و لا اذن سمعت ، و لا خطر بقلب
بشر »
« 1 » .
يعنى : « براى بندگانم چيزهايى فراهم كردهام كه نه چشمى آن را ديده و نه گوشى آن را شنيده و نه به قلب بشرى خطور كرده است » .
همين يك روزى كه با آن همه رنج ، تنها دو درهم مىارزيد ، وقتى به خداوند متعال ارتباط پيدا كرد ، داراى اين همه ارزش شد .
اگر يك شب را به نماز بايستى مىفرمايد :
-
فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
« 2 » .
يعنى : « هيچ كس نمىداند پاداش نيكو كاريش چه نعمتها و لذتهاى بىنهايتى است كه روشنى بخش ديدههاست و در عالم غيب براى او ذخيره شده است » .
اين همان شبى است كه قيمتش دو دانگ بود .
اگر براى خدا سجدهاى بكنى كه در آن خواب ، تو را بربايد ، خداوند متعال به واسطهء تو بر ملائكه مباهات مىكند ، اين چند لحظهء سجده توأم با خواب و غفلت ( از نظر مادى ) چقدر ارزش دارد ؟ ولى همين كه به خداوند جليل نسبت پيدا كرد ، به اين قيمت بالا و نفيس رسيد .
اگر ساعتى « 3 » را براى خداوند سبحان قرار دهى و دو ركعت نماز سبك بخوانى يا در دل خود بگويى «
لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ
» ، خداوند متعال مىفرمايد :
- «
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى
فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ
» « 4 » .
هامش
( 1 ) در حديث 273 گذشت .
( 2 ) سورهء سجده ، آيهء 17 .
( 3 ) منظور ، قطعهاى از زمان مىباشد ، نه ساعت مصطلح فعلى كه يك بيست و چهارم شبانه روز است .
( 4 ) در نسخى كه به دست مترجم رسيد ، آيه به همين شكل ذكر شده ولى در قرآن كريم اين مضمون در دو جا آمده است :
الف :وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ نَقِيراً( سورهء نساء ، آيهء 124 ) .
ب :وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ( سورهء مؤمن ، آيهء 40 ) .