رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - مىفرمايد :
583 - « من اثر محامد اللَّه على محامد النّاس ، كفاه اللَّه مئونة النّاس »
. يعنى : « كسى كه به جاى ستايش مردم به دنبال مدح و ستايش خدا باشد ، خداوند متعال ، خودش ، او را در برابر مردم حفظ مىكند و نيازهايش را بر طرف مىسازد » .
و نيز فرمود :
584 - « من اصلح امر آخرته اصلح اللَّه امر دنياه ، و من اصلح ما بينه و بين اللَّه اصلح اللَّه ما بينه و بين النّاس »
. يعنى : « كسى كه كار آخرتش را درست كند ، خداوند متعال كار دنيايش را درست مىكند و كسى كه بين خود و خدا را اصلاح نمايد ، خداوند سبحان بين او و مردم را اصلاح مىنمايد » .
و ديگر از امورى كه سزاوار است بنده متذكر آن شود ، اين است كه شدّت حاجت و نيازش در قيامت به ثواب اعمال را مد نظر داشته باشد كه قرآن كريم در مورد آن روز ، مىفرمايد :
-
يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
« 1 » .
يعنى : « روزى كه نه مال ، سود مىدهد و نه فرزندان ، مگر آن كس كه با قلبى سالم نزد خداوند بيايد » .
-
لا يَجْزِي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ
« 2 » .
يعنى : ( روزى كه ) هيچ پدرى كيفر فرزند را به عهده نگيرد » .
روزى كه حتى صدّيقين به خود مشغولند و فرياد : « نفسى نفسى » سر مىدهند تا چه رسد به ديگران .
بنا بر اين ، بايد براى آن روز ، پاكترين اعمال را به همراه خود برد ، چون مسافرى كه قصد سرزمين دور و هراسناك را دارد ، فقط طلاى خالص ناب ، به
هامش
( 1 ) سورهء شعراء ، آيهء 88 - 89 .
( 2 ) سورهء لقمان ، آيهء 33 .