و در وحى خداوند آمده است كه :
572 - « عملك الصّالح عليك ستره و علىّ اظهاره
» . يعنى : « بر تو است پوشاندن عمل صالحت و بر من است آشكار نمودن آن » .
از اينجا مىتواند نتيجه بگيرد كه خداوند متعال چه نيكو با وى رفتار كرده و به او لطف نموده است ، چون بنده ، هم اطاعتش را مىپوشاند و هم معصيتش را اما خداوند متعال به واسطهء كرمش ، معصيت را پوشيده نگه داشته و اطاعت را آشكار نموده است كه هيچ لطفى برتر از پوشاندن زشتيها و اظهار نيكيها نيست ، در نتيجه خوشحالى بنده در اين صورت به خاطر رفتار خداست نه به خاطر ستايش مردم و حصول مقام و منزلت در قلب آنان .
-
قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا
« 1 » .
يعنى : « اى پيامبر ! به خلق بگو كه شما فقط بايد به فضل و رحمت خدا شادمان شويد » .
دوّم - از آشكار گرديدن جميل و پوشيده شدن قبيح در دنيا نتيجه بگيرد كه پس خداوند متعال در آخرت نيز همين گونه با او رفتار خواهد كرد ، چون رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرموده است :
573 - « ما ستر اللَّه على عبد في الدّنيا الّا ستر عليه في الآخرة »
. يعنى : « خداوند سبحان در دنيا ( چيزى را ) بر بندهاى نپوشاند مگر آنكه در آخرت هم ( آن را ) پوشيده مىدارد » .
سوّم - از اينكه مردم اهل طاعت را ستايش مىكنند ، خوشحال شود « 2 » ، در برابر كسانى كه اهل طاعت را دشمن مىدارند ، بر آنان حسادت مىورزند و مورد تمسخرشان قرار مىدهند و در نهايت ، به ظاهر سازى ، متهمشان مىنمايند ، چنين خوشحالى مذموم نيست و علامت اخلاص در اين خوشحالى آن است كه اطلاع مردم موجب ازدياد عمل او نگردد و بر نشاطش نيفزايد ، اگر چنين شد بداند كه ريا
هامش
( 1 ) سورهء يونس ، آيهء 58 .
( 2 ) يعنى : شادىاش به خاطر اين باشد كه مردم ، طاعت پروردگار را يك ارزش مىدانند نه ضدّ ارزش .