عليه و آله و سلّم - فرمود : پروردگارتان را در شب و روز بخوانيد و دعا كنيد ، چون دعا اسلحهء مؤمن است » .
( اى سالك سبيل حق ) بدان كه تو چهار دشمن دارى : هواى نفس ، دنيا ، شيطان و نفس امّاره كه در دعاى معصومين - عليهم السّلام - نامشان اين گونه آمده است :
539 - « فيا غوثاه ! ثمّ وا غوثاه ! بك يا اللَّه ، من هوى قد غلبنى ، و من عدوّ استكلب علىّ ، و من دنيا قد تزيّنت لى ، و من نفس امّارة
بِالسُّوءِ إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي
»
. يعنى : « خدايا ! كمكم كن ، به دادم برس ، از هوايى كه بر من غالب شده ! ، از دشمنى كه چون سگ بر من پارس مىكند ، از دنيايى كه خود را برايم زينت داده و از نفسى كه دائما مرا به سوى كارهاى زشت مىخواند مگر آنكه تو رحمى كنى » .
به اين دعا نظر كن و ببين كه چگونه هنگام ذكر اينها فرياد استغاثهء معصوم - عليه السّلام - بلند است ، در حالى كه مىدانيم استغاثه زمانى واقع مىشود كه انسان از غلبهء بدترين دشمنش بهراسد و اگر كسى در برابر دشمن ، دست تسليم بلند كند ، حتما هلاك خواهد شد ، بنا بر اين ، بر تو لازم است كه دعا و تضرع كنى اگر چه قلبت اقبالى نداشته باشد . و مبادا منتظر فراغت خاطر باشى كه اين بسيار كم است و نادر ، پس هرطور كه مىتوانى و در هر حال كه هستى ، دعا كن ، چون صرف دعا كردن و ذكر خداوند سبحان نمودن ، شيطان را از تو طرد خواهد كرد .
از رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - نقل است كه فرمود :
540 - « على كلّ قلب جاثم من الشّيطان ، فاذا ذكر اسم اللَّه خنس الشّيطان و ذاب ، و اذا ترك الذّكر التقمه الشّيطان فجذبه و اغواه و استزلّه و اطغاه »
. يعنى : « بر هر دلى ، شيطانى نشسته كه اگر ذكر خدا شود ، مىرود و ذوب مىگردد . و اگر ذكر خدا ترك شود ، چون لقمهاى در دهان شيطان ، فرو مىرود و جذب او مىگردد ، در نتيجه شيطان او را خواهد فريفت و به لغزش و طغيانش وامىدارد » .