« الدّجى و قد مثّلت نفسى بين اعينهم يخاطبونى و قد جلّيت عن المشاهدة و تكلّمونى و قد عززت عن الحضور . يا ابن عمران ، هب لى من عينيك الدّموع و من قلبك الخشوع و من بدنك الخضوع ثمّ ادعنى في ظلم الليالى تجدنى قريبا مجيبا »
. يعنى : « از جمله چيزهايى كه خداوند متعال بر موسى بن عمران وحى كرد اين بود : دروغ مىگويد كسى كه گمان مىكند مرا دوست دارد ، اما وقتى كه شب او را فرا گرفت ، مىخوابد . اى فرزند عمران ! چه خوب مىشد اگر مىديدى افرادى را كه در تاريكيها براى من به نماز مىايستند در حالى كه خود را در برابر چشمهايشان تمثل دادهام ، با اينكه مقام من رفيع است ، اما آنان به صورت شهود با من خطاب مىكنند و با اينكه من عزّت دارم اما آنان به صورت حضورى با من گفتگو مىنمايند . اى فرزند عمران ! به من از چشمانت اشك ، از قلبت خشوع و از بدنت خضوع بده ، آنگاه مرا در تاريكهاى شب بخوان تا مرا نزديك اجابتكننده بيابى » .
از « على بن محمد نوفلى » نقل است كه گويد شنيدم آن حضرت مىفرمود :
544 - « انّ العبد ليقوم في الليل فيميل به النّعاس يمينا و شمالا و قد وقع ذقنه على صدره فيأمر اللَّه ابواب السّماء فتفتح ثمّ يقول للملائكة : انظروا الى عبدى ما يصيبه من التّقرّب الىّ بما لم افترضه عليه راجيا منّى ثلاث خصال : ذنبا اغفر له او توبة اجدّدها له او رزقا ازيده فيه ، اشهدوا يا ملائكتى انّى قد جمعتهنّ له »
. يعنى : « بندهاى براى نماز شب بر مىخيزد ، ولى چرت او را به چپ و راست متمايل مىكند و چانهاش بر سينه مىافتد ، در اين حال ذات اقدس الهى فرمان مىدهد كه درهاى آسمان گشوده شود ، آنگاه به ملائكه مىگويد : نظر به بندهء من كنيد كه در راه چيزى كه بر او واجبش نكردهام ، چه مصيبتها مىكشد ؟ او از من سه اميد دارد : گناهش را ببخشم ، توبهاش را تجديد كنم و روزىاش را زياد نمايم . اى ملائكهء من ! شاهد باشيد كه من هر سه را به او دادم » .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 340
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٣٤٠