پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود :
404 - « يا ابا ذرّ ، ما دمت في الصّلاة فانّك تقرع باب الملك و من يكثر قرع باب الملك يفتح له ، يا ابا ذرّ ، ما من مؤمن يقوم الى الصّلاة الّا تناثر عليه البرّ ما بينه و بين العرش و وكّل اللَّه به ملكا ينادى : يا ابن آدم ، لو تعلم مالك في صلاتك و لمن تناجى لما سئمت و لا التفتّ الى شيء » .
يعنى : « اى ابا ذر ! ما دام كه در نمازى ، مشغول كوبيدن در خانهء پادشاه عالمى و هر كس كه در خانهء چنين پادشاهى را بكوبد ، حتما آن در بر رويش گشوده خواهد شد . اى ابا ذر ! هر گاه مؤمنى به نماز مىايستد ، به اندازهء فاصلهاش تا عرش الهى بر او نيكى مىريزد و خداوند متعال فرشتهاى را بر او وكيل مىكند كه ندا بدهد : اى فرزند آدم ! اگر بدانى كه در نمازت چه هست و با چه كسى مشغول مناجاتى ، هرگز خسته نمىشوى و به چيز ديگرى روى نخواهى كرد » .
در آنچه خداوند متعال بر فرزند عمران وحى فرستاده آمده است كه :
405 - « يا موسى ، عجّل التّوبة ، و اخّر الذّنب ، و تأنّ في المكث بين يدىّ في الصّلاة ، و لا ترجّ غيرى ، و اتّخذنى جنّة للشّدائد ، و حصنا لملمّات الامور »
. يعنى : « اى موسى ! توبه را پيش بينداز و گناه را پس . و وقتى در برابرم به نماز ايستادهاى ، دقت به خرج بده ، به غير من دل نبند و مرا چون سپرى بنما در برابر سختيها و قلعهاى در برابر حوادث » .
ب - اصرار و پافشارى در دعا :
رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود :
406 - « انّ اللَّه يحبّ السّائل اللّحوح »
. يعنى : « خداوند درخواستكنندهء مصرّ را دوست دارد » .
« وليد بن عقبه هجرى » گويد شنيدم امام باقر - عليه السّلام - مىفرمود :
407 - « و اللَّه لا يلحّ عبد مؤمن على اللَّه في حاجته الّا قضاها اللَّه له »
. يعنى : « به خدا قسم ! هرگز بندهء مؤمنى در حاجتش بر خدا اصرار نكرد مگر آنكه خداوند متعال آن حاجت را برآورده نمود » .