« ابو الصباح » از امام صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
408 - « انّ اللَّه كره الحاح النّاس بعضهم على بعض في المسألة ، و احبّ ذلك لنفسه ، انّ اللَّه يحبّ ان يسأل و يطلب ما عنده »
. يعنى : « خداوند متعال دوست ندارد كه مردم هنگام درخواست از يك ديگر ، اصرار ورزند اما اين را براى خودش دوست دارد ، خدا دوست دارد كه مردم آنچه نزد اوست ، بخواهند و طلب كنند » .
ج - نام بردن حاجت :
« ابن عبد اللَّه فرّاء » از حضرت صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
409 - « انّ اللَّه تبارك و تعالى يعلم ما يريد العبد اذا دعا و لكنّه يحبّ ان يبثّ اليه الحوائج »
. يعنى : « خداوند تبارك و تعالى مىداند كه بنده هنگام دعا چه مىخواهد ، ولى دوست دارد كه حوايج را به درگاهش شرح دهد » .
از « كعب الاحبار » مروى است كه در تورات نوشته شده :
- « يا موسى ، من احبّنى لم ينسنى ، و من رجا معروفى الحّ في مسألتى . يا موسى ، انّى لست بغافل عن خلقى و لكن احبّ ان تسمع ملائكتى ضجيج الدّعاء من عبادى ، و ترى حفظتي تقرّب بنى آدم الىّ بما انا مقوّيهم عليه و مسبّبه لهم »
« 1 » .
يعنى : « اى موسى ! كسى كه مرا دوست دارد ، فراموشم نمىكند و كسى كه به نيكيهاى من اميدوار است ، در درخواستش ، اصرار مىنمايد . اى موسى ! من از مخلوقاتم غافل نيستم ( و خبر دارم ) ولى دوست دارم كه ملائكهام صداى ضجّهء دعا را از بندگانم بشنوند و ملازمان من ببينند كه چگونه بنى آدم به خاطر چيزهايى كه قدرت و اسبابش در دست من است ، به من تقرب مىجويند » .
د - مخفى دعا كردن :
اولا اين دعا از آفت ريا به دور است و ثانيا خداوند متعال بدان فرمان داده است كه :
هامش
( 1 ) در حديث 532 خواهد آمد .