عجله به خرج داد ، آيا گمان مىكند حوايجش در دست غير من است ؟ » .
از امام باقر - عليه السّلام - روايت است كه :
402 - « يا باغى العلم ، صلّ قبل ان لا تقدر على ليل و لا نهار تصلّى فيه ، انّما مثل الصّلاة لصاحبها كمثل رجل دخل على ذى سلطان فانصت له حتّى فرغ من حاجته فكذلك المرء المسلم باذن اللَّه عزّ و جلّ ما دام في الصّلاة لم يزل اللَّه عزّ و جلّ ينظر اليه حتّى يفرغ من صلاته »
. يعنى : « اى كسى كه در طلب دانشى ! نماز بگزار قبل از آنكه نه شب ، قدرت بر نماز داشته باشى و نه روز ، نمازگزار چون كسى است كه بر سلطانى وارد شود و آن سلطان به سخنان وى گوش فرا دهد تا از ذكر خواستههايش فارغ گردد ، انسان مسلمان نيز اين چنين است ، تا وقتى كه در نماز است ، خداوند متعال به او گوش مىدهد و نظر و توجه مىكند تا از نمازش فارغ گردد » .
امام صادق - عليه السّلام - فرمود :
403 - « اذا صلّيت فريضة فصلّها لوقتها صلاة مودّع يخاف ان لا يعود اليها ابدا ثمّ اصرف بصرك الى موضع سجودك فلو تعلم من عن يمينك و شمالك لاحسنت صلاتك ، و اعلم انّك بين يدى من يراك و لا تراه
» . يعنى : « هر گاه خواستى نماز واجبى به جاى بياورى ، مانند كسى باش كه مىخواهد با نماز ، وداع كند و ديگر هرگز به آن بر نخواهد گشت ( چون مرگش فرا رسيده است ) چشمت را به سجدهگاه متوجه كن ، اگر بدانى كه افرادى در راست و چپت ، تو را مىبينند ، نماز بهتر بجاى مىآورى اما بدان در برابر كسى هستى كه تو را مىبيند ولى تو او را نمىبينى » .
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 260
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص٢٦٠