آداب همراه دعا
الف - درنگ نمودن در حال دعا و عجله نكردن :
در وحى قديم آمده است كه :
398 - « و لا تملّ من الدّعاء فانّى لا املّ من الاجابة » .
يعنى : « از دعا كردن ، ناراحت و ملول نشو ، چون من از اجابت كردن ، ناراحت نمىشوم » .
« عبد العزيز طويل » از امام صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
399 - « انّ العبد اذا دعا لم يزل اللَّه تعالى في اجابته ما لم يستعجل »
. يعنى : « بنده وقتى دعا مىكند اگر عجله نكند خداوند متعال حاجتش را خواهد داد » .
و از آن حضرت مروى است كه فرمود :
400 - « انّ العبد اذا عجل فقام لحاجته يقول اللَّه تبارك و تعالى : اما يعلم عبدى انّى انا اللَّه الّذى اقضى الحوائج ؟ »
. يعنى : « اگر بندهاى عجله كند و به دنبال حاجتش برخيزد ، خداوند تبارك و تعالى مىگويد : آيا بندهام نمىداند كه من بايد حوايج را بر آورده سازم ؟ » .
در روايت ديگر آمده است كه :
401 - « اذا استعجل العبد في صلاته يقول سبحانه : استعجل عبدى أ يراه يظنّ انّ حوائجه بيد غيرى ؟
» . يعنى : « هر گاه بنده در نمازش عجله كند ، خداوند سبحان مىگويد : بندهام