كسانى كه دعايشان مستجاب نيست
الف - ب - ج - د - « جعفر بن ابراهيم » از امام صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
349 - « اربعة لا يستجاب لهم دعوة : رجل جالس في بيته يقول : اللّهمّ ارزقنى ، فيقال له : الم امرك في الطّلب ؟ و رجل كانت له امرأة فاجرة فدعا عليها ، فيقال له : الم اجعل امرها اليك ؟ و رجل كان له مال فافسده ، فيقول : اللّهمّ ارزقنى ، فيقال له : الم امرك بالاقتصاد »
. يعنى : « چهار كساند كه دعايشان مستجاب نيست :
اوّل
- كسى كه در خانهاش مىنشيند و مىگويد : خدايا به من روزى بده ، به او گفته مىشود : مگر من به تو دستور ندادم كه به دنبال روزى به روى ؟
دوّم
- مردى كه زن بدكارهاى دارد و بر او نفرين مىكند ، به چنين فردى گفته مىشود : مگر زمام كار او ( طلاق يا نگهداريش ) به دست تو نيست ؟
سوّم
- مردى كه مالى دارد و آن را تباه كرده سپس مىگويد : خدايا به من روزى بده ، به او گفته مىشود : مگر به تو فرمان ندادم كه ميانه روى پيشه كنى ؟ » .
سپس حضرت اين آيه را تلاوت فرمود :
-
وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً
« 1 » .
يعنى : « كسانى كه در مخارجشان اسراف نمىكنند و تنگ هم نمىگيرند بلكه
هامش
( 1 ) سورهء فرقان ، آيهء 67 .