از حضرت صادق - عليه السّلام - روايت شده است كه فرمود :
356 - « كان رجل من بنى اسرائيل يدعو اللَّه تعالى ان يرزقه غلاما ثلاث سنين ، فلمّا رأى انّ اللَّه لا يجيبه قال : يا ربّ ، أ بعيد انا منك فلا تسمعنى ام قريب فلا تجيبنى ؟ فاتاه آت في منامه قال : انّك تدعو اللَّه منذ ثلاث سنين بلسان بذىّ و قلب عات غير نقىّ و نيّة غير صافية فاقلع عن بذائك و ليتّق اللَّه قلبك و لتحسن نيّتك ، ففعل الرّجل ذلك عاما فولد له غلام »
. يعنى : « مردى از بنى اسرائيل سه سال تمام دعا كرد كه خداوند متعال پسر بچهاى به او بدهد ، وقتى مشاهده كرد كه دعايش مستجاب نمىشود گفت :
پروردگارا ! آيا من از تو دور هستم و صداى مرا نمىشنوى يا مىشنوى ولى جوابم را نمىدهى ؟
در خواب ديد فردى به او مىگويد : تو سه سال است كه خداوند متعال را با زبانى آلوده و قلبى چركين و نيّتى دروغين مىخوانى ، بايد آلودگى را از زبانت بزدايى ، قلبت تقواى الهى را پيشهء خود سازد و نيتت درست شود . آن مرد يك سال چنين كرد آنگاه برايش پسر بچهاى به دنيا آمد » .
اين حديث ، چهار شرط را در بردارد :
اوّل - بد زبانى را بر كندن .
دوّم - قساوت قلب نداشتن .
سوّم - نيت پاك داشتن كه در اينجا عبارت است از حسن ظن .
چهارم - توبه و بازگشت از گناه كه از جملهء
« فاقلع عن بذائك و ليتّق اللَّه قلبك »
فهميده مىشود .
ط - دعاى انسان حرام مخوار :
در حديث قدسى آمده است :
357 - « فمنك الدّعاء و علىّ الاجابة فلا تحتجب عنّى دعوة الّا دعوة اكل الحرام
» .