ديدن چهرهء عالم بلكه ديدن درب خانهاش عبادت است .
و از على - عليه السّلام - روايت است كه فرمود :
148 - « جلوس ساعة عند العلماء احبّ الى اللَّه من عبادة الف سنة ، و النّظر الى العالم احبّ الى اللَّه من اعتكاف سنة في بيت الحرام ، و زيارة العلماء احبّ الى اللَّه تعالى من سبعين ، طوافا حول البيت و افضل من سبعين حجّة و عمرة مبرورة مقبولة و رفع اللَّه تعالى له سبعين درجة و انزل اللَّه عليه الرّحمة و شهدت له الملائكة انّ الجنّة وجبت له »
. يعنى : « يك ساعت نزد علما نشستن در پيشگاه خداوند از هزار سال عبادت برتر است . و ديدن عالم ، نزد خدا محبوبتر است از يك سال به اعتكاف نشستن در مسجد الحرام . زيارت علما ، دوست داشتنىتر است از هفتاد طواف گرد خانهء كعبه و برتر است از هفتاد حج و عمرهء قبول شده ، خداوند عالم را هفتاد درجه بالا مىبرد و رحمت را بر او نازل مىكند و ملائكه شهادت مىدهند كه بهشت بر او واجب شده است » .
اما بايد توجه شود كه مبادا عالم به علمش اكتفا كند و از عبادت و بندگى باز بماند كه در اين صورت ، علمش بر باد خواهد رفت ، چون علم به منزلهء درخت است و عبادت به منزلهء ميوهء آن و ارزش و اهميت درخت به ميوهء آن مىباشد و گر نه براى هيزم شدن و در نهايت سوختن خوب است ، بنا بر اين ، بندهء خدا بايد هر دو را داشته باشد ولى بين اين دو ، علم مقدم است ، چون هم علم اصل و اساس عمل است و هم در آن حديث شريف فرمودند علم پيشواى عمل است و عمل پيرو او ، اين امامت و پيشوايى ، دو وظيفه بر عهدهات مىگذارد :
اوّل اينكه : بايد معبودت را بشناسى ، چون معبود ناشناخته را كه نمىتوان پرستيد و از او فرمانبردارى كرد - دليلهاى عقلى مؤيد همين معناست - .
دوّم اينكه : بدانى وظيفهات در برابر آن معبود چيست و چگونه بايد عبادت و اطاعت كنى تا مبادا عملى را كه او خوش ندارد ، به عنوان اطاعتش انجام دهى كه
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 119
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص١١٩