مشهور است .
( يازدهم ) : فرمود : مؤمن مثل كفّهء ترازو است ، هر چه زياد شود در ايمانش ، زياد شود در بلايش . [ 1 ]
( دوازدهم : ) روايت شده كه : روزى آن حضرت اولاد خود را جمع كرد و فرمود به آنها : اى پسران من ! وصيّت مىكنم شما را به وصيّتى پس هر كدام كه اين وصيّت را حفظ كند ترسانيده [ 2 ] و بىآرام نخواهد شد با آن وصيّت ، و آن وصيّت اين است ، هرگاه آمد به نزد شما شخصى و در گوش راست شما سر گذاشت و شنوانيد شما را كلمات ناخوش و ناپسنديده ، پس سر گذاشت به گوش چپ و عذر خواهى كرد و گفت : من نگفتم چيزى ، قبول كنيد عذر او را . [ 3 ] يعنى با او كج خلقى نكنيد و نگوييد مثلا دروغ مىگويى ، چه قدر بىحيايى ، الآن بگوشم ناسزا و ناپسند گفتى .
( مؤلّف گويد كه ) : بيايد در فصل مواعظ حضرت جواد عليه السّلام آنچه كه مناسب به اين مطلب است .
قريب به همين را سيّد رضى در شعر خود در حكم ايراد كرده در آنجا فرموده :
كن فى الانام بلا عين و لا أذن * أو لافعش أبد الأيام مصدورا
و النّاس اسد تحامى عن فرائسها * إمّا عقرت و امّا كنت معقورا
و بدان كه سيّد به طاووس رحمه اللّه نقل كرده كه : جماعتى بودند از خواصّ اهل بيت و شيعيان حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام كه حاضر مىگشتند در مجلس آن حضرت و با ايشان بود لوحهاى لطيف و نازكى از آبنوس و ميلهايى ، پس هرگاه آن حضرت نطق مىفرمود به كلمهاى و فتوى مىداد در مسألهاى آن جماعت مىنوشتند در آن
هامش
[ 1 ] تحف العقول ، ص 306 ؛ بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 320 .
[ 2 ] عبارت اين خبر به عربى اين است : يا بنىّ انّى موصيكم بوصيّة فمن حفظها لم يضع معها ، مرحوم مؤلّف لم يضع معها را چنين ترجمه نموده : ترسانيده و بىآرام نخواهد شد ، و معلوم مىشود لم يضع را از ضاعه ضوعا كه اجوف واوى است گرفته و اين سهو و اشتباه است زيرا كه در اينجا از ضاع ضيعا مأخوذ است يعنى اجوف يائى و بنابراين معناى لم يضع معها اين است : كه تباه و هلاك نخواهد شد با اين وصيّت . ( مصحّح قبلى ) .
[ 3 ] بحار الأنوار ، ج 71 ، ص 425 .