رحمة اللّه و رضوانه عليه . [ 1 ]
و نيز از شيخ صدوق در كتاب كمال الدّين نقل شده كه وفات علىّ بن محمّد سمرى در سال سى صد و بيست و نه از هجرت بوده است [ 2 ] و بنا بر اين مدّت غيبت صغرى كه سفرا و وكلا و نوّاب مخصوص حضرت حجة اللّه عليه السّلام كه از جانب او مأمور به سفارت و نيابت بودند ، قريب به هفتاد و چهار سال خواهد بود كه قريب به چهل و هشت سال ايّام سفارت عثمان بن سعيد عمروى و پسر او محمّد بن عثمان بود . و قريب بيست و شش سال مدّت سفارت شيخ ابو القاسم حسين بن روح و شيخ ابو الحسن علىّ بن محمّد سمرى بود ، و بعد از گذشتن اين مدّت سفارت منقطع شد و غيبت كبرى واقع گرديد .
پس هر كه ادّعاى سفارت و نيابت خاصّه نمايد و يا بر طبق آن دعوى مشاهده نمايد ، كذّاب و مفترى خواهد بود بر حضرت حجّت - عجّل اللّه فرجه - ، بلكه مرجع دين و احكام شريعت به امر آن حضرت راجع به سوى علما و فقها و مجتهدين است كه از براى ايشان نيابت ثابت است على سبيل العموم چنان كه توقيع شريف در جواب مسائل اسحاق بن يعقوب كه يكى از اجلّه و اخيار علماى شيعه و حملهء اخبار است كه به توسّط محمّد بن عثمان بن سعيد عمروى عريضه به خدمت حضرت صاحب الأمر عليه السّلام عرضه كرده بود و مسائل چندى سؤال نموده بود كه آن حضرت در توقيع شريف جواب مسائل او را فرمود ، از آن جمله فرمود :
و امّا الحوادث الواقعة فارجعوا فيها الى رواة حديثنا ، فانّهم حجّتى عليكم و انا حجّة اللّه عليهم . [ 3 ]
و در روايت ديگر از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام چنين امر شد كه :
هامش
[ 1 ] كتاب الغيبة ، ص 242 ، با اختلاف اندك ؛ بحار الأنوار ، ج 51 ، ص 360 ، ح 7 ، و ج 2 ، ص 151 و ج 53 ، ص 318 ؛ الاحتجاج ، ج 2 ، ص 478 ؛ كمال الدين ، ج 2 ، ص 516 .
[ 2 ] كمال الدين ، ج 2 ، ص 503 .
[ 3 ] كمال الدين ، ج 2 ، ص 484 ؛ الاحتجاج ، ج 2 ، ص 469 .