جلود الضّأن على قلوب الذّئاب ، و قلوبهم انتن من الجيف ، و أمرّ من الصّبر ، فعند ذلك الوحا الوحا ، العجل العجل ، خير المساكن يومئذ بيت المقدّس ، ليأتينّ على النّاس زمان يتمنّى أحدهم أنّه من سكانه . [ 1 ]
( مؤلّف گويد ) : كه شايسته ديدم در اينجا نقل كنم ملخّص كلام شيخ خود مرحوم ثقة الاسلام نورى - طاب اللّه ثراه - را در كلمهء طيّبه بعد از آن كه اثبات كرده كه فرقهء اثنىعشريّه اهل نجاتند از هفتاد و سه فرقه فرموده : [ 2 ] و نجات اين جماعت در اين اعصار ، در غايت ضعف و پستى و قلّت و سستى است به سبب امور چند كه عمدهء آن كثرت تردّد و آمد و شد كفّار است به بلاد مقدّسه ايران ، و شدّت مراوده و تحبّب مسلمين با ايشان و فرو گرفتن امتعه و اقمشه و آلات و اثاث البيت اهل كفر و شرك ، هر شهر و دهكده را ، تا آن كه نمانده چيزى از ضروريّات زندگى و اسباب راحت بدن و آسودگى جز آن كه از آنها در آن نشانه و اسمى و يادگار و رسمى هست و نتايج اين كار و آثار اين رفتار مفاسد ، و مضارّى است بىشمار كه در دين اسلام پيدا شده :
يكى آن است كه بغض قلبى كفّار و ملحدين كه از اركان دين و اجزاء ايمان است ، از دل برده و محبّت و دوستى آنها را كه در مناقضت با دوستى خداوند و اوليائش چون آب و آتش است آورده ، بلكه مراوده و آميزش با آنها مايهء افتخار و سبب مباهات شده و حال آن كه حقّ تعالى مىفرمايد در آيهء لا تجدوا قوما [ 3 ] نمىيابى قومى را كه ايمان آوردند به خداوند و روز بازپسين دوست دارند كسى را كه دشمنى و مخالفت كند خدا و رسول او را هر چند پدران يا پسران يا برادران يا عشيرهء او باشند چه رسد به بيگانه پس دوست ايشان را حظّى از ايمان نباشد .
و نيز فرموده :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ
، الآية . [ 4 ]
هامش
[ 1 ] بحار الأنوار ، ج 52 ، ص 193 ؛ كفاية الموحدين ، ج 3 ، ص 426 ؛ كفاية ، ج 3 ، ص 424 .
[ 2 ] كلمهء طيبه ، ص 11 به بعد .
[ 3 ] سورهء مجادله ، آيهء 22 .
[ 4 ] سورهء ممتحنه ، آيهء 1 .