فرمود : دست خود را داخل در جيب خود كن .
گفتم : در آن چيزى نيست .
باز آن سخن را مكرّر فرمود به تندى ، پس دست در جيب خود داخل كردم در آن مقدارى كشمش يافتم كه براى طفل خود خريده بودم و فراموش كردم كه بدهم پس در جيبم ماند . آنگاه به من فرمود اوصيك بالعود ! اوصيك بالعود ! سه مرتبه .
و « عود » به لسان عرب بدوى « پدر پير » را مىگويند يعنى : وصيت مىكنم تو را به پدر پير تو : آنگاه از نظرم غايب شد . پس دانستم كه او مهدى عليه السّلام است و اين كه آن جناب راضى نيست به مفارقت من از پدرم حتّى در شب چهارشنبه ، پس ديگر نرفتم به مسجد . [ 1 ]
و اين حكايت را يكى از علماى معروفين نجف اشرف نيز براى من نقل كرد .
[ احسان و نيكى به پدر و مادر ]
مؤلّف ( عباس ) گويد كه : آيات و اخبار در توصيه به والدين و امر به احسان و نيكى به ايشان بسيار است و شايسته ديدم كه به ذكر چند حديث در اينجا تبرّك جويم :
شيخ كلينى روايت كرده از منصور بن حازم كه گفت : گفتم به حضرت صادق عليه السّلام كه : كدام عمل افضل اعمال است ؟
فرمود : نماز در وقت آن و نيكى به والدين و جهاد در راه خدا . [ 2 ]
و نيز كلينى روايت كرده از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود : مردى خدمت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شرفياب شد ، عرض كرد : يا رسول اللّه ! من رغبت دارم در جهاد و نشاط دارم ، حضرت فرمود : پس برو به جهاد در راه خدا . همانا اگر كشته شوى زنده باشى نزد خدا و روزى خورى و اگر بميرى اجرت با خدا باشد ، و اگر برگردى
هامش
[ 1 ] بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 245 ؛ جنة المأوى ، ص 245 - 246 .
[ 2 ] الكافى ، ج 2 ، ص 127 .