آن كه آگاه نشود بر آن مطلب كسى كه با من بود . [ 1 ]
( مؤلّف گويد كه ) : شيخ ما در نجم ثاقب فرموده كه : يكى از القاب شريفهء حضرت صاحب الزّمان - صلوات اللّه عليه - مبدى الآيات است . يعنى ظاهر كنندهء آيات خداوندى ، يا محلّ بروز و ظهور آيات الهيّه ، چه از آن روز كه بساط خلافت در زمين گسترده شد و انبياء و رسل عليهم السّلام به آيات بيّنات و معجزات باهرات براى هدايت خلق بر آن بساط پا نهاده در مقام ارشاد و اعلام كلمهء حقّ و ازهاق باطل بر آمدند براى احدى خداى تعالى چنين تكريم و اعزاز نفرمود و به احدى آن مقدار آيات نفرستاد كه براى مهدى خود - صلوات اللّه عليه - فرستاد و روانه خواهد كرد عمرى به اين طولانى كه خداى داند به كجا خواهد كشيد ، چون ظاهر شود در هيأت و سنّ مردان سىساله و پيوسته ابرى سفيد بر سرش سايه افكند و به زبان فصيح از او ندا رسد كه او است مهدى آل محمّد عليهم السّلام . بر سر شيعيانش دست گذارد و عقولشان كامل شود . در اردوى مباركش عسكرى باشد از ملائكه كه ظاهر باشند و مردم ببينند چنانچه در عهد ادريس نبى عليه السّلام مىديدند و عسكرى از جنّ ، و در اردويش طعام و شرابى نباشد جز سنگى حمل شود كه طعام و شرابشان از آن باشد ، از نور جمالش زمين چنان نورانى و روشن شود كه به مهر و ماه حاجت نيفتد ، شرّ و ضرر از درندگان و حشرات برود ، خوف و وحشت از آنها از ميان برخيزد ، زمين گنجهاى خود را ظاهر نمايد و چرخ از سرعت سير بماند ، و عسكرش از روى آب راه روند و كوه و سنگ كافرى را كه به آنها خود را مخفى كردند نشان دهند و كافر را به سيما بشناسند و بسيار از مردگان در ركاب مباركش باشند و شمشير بر فرق زندهها زنند و غير اينها از آيات عجيبه و همچنين آياتى كه پيش از ظهور و خروج ظاهر شود كه عدد آنها احصا نشود و بسيارى از آن در كتب غيبت ثبت شده كه همهء آنها مقدّمهء آمدن آن جناب است و عشرى از آن براى آمدن هيچ حجّتى نشده .
هامش
[ 1 ] الثاقب فى المناقب ، ص 612 ؛ كمال الدين ، 443 / 57 ؛ الخرائج ، ج 2 ، ص 9661 ؛ مدينة المعاجز ، 620 / 119 .