كسى است كه به پا دارد فرائض را . و زاهدترين مردم كسى است كه ترك كند حرام را و از همه مردم كوشش و مشقتش بيشتر است كسى كه ترك كند گناهان را .
چهارم : قال عليه السّلام : قلب الاحمق فى فمه ، و فم الحكيم فى قلبه . [ 1 ]
فرمود : دل آدم احمق در دهانش است و دهان مرد حكيم در دلش است .
حاصل آن كه شخص احمق اوّل چيزى را مىگويد بعد از آن تأمّل در آن مىكند كه آيا صلاح بود گفتن اين كلام يا نه ، به عكس شخص حكيم كه اوّل تأمّل مىكند در كلامى كه مىخواهد بگويد پس اگر صلاح ديد گفته شود مىگويد آن را .
پنجم : قال عليه السّلام : لا يشغلك رزق مضمون عن عمل مفروض . [ 2 ]
فرمود : مشغول نسازد تو را روزى كه خدا ضامن آن شده از عملى كه بر تو فرض است .
ششم : قال عليه السّلام : ليس من الأدب اظهار الفرح عند المحزون . [ 3 ]
فرمود : از ادب دور است ظاهر كردن خوشحالى نزد شخص غمناك .
( فقير گويد ) : شايد شيخ سعدى از اين كلمهء مباركه اخذ كرده باشد قول خود را :
چو بينى يتيمى سر افكنده پيش * مزن بوسه بر روى فرزند خويش
هفتم : قال عليه السّلام : رياضة الجاهل و ردّ المعتاد عن عادته كالمعجزة . [ 4 ]
فرمود : رام كردن و تربيت شخص جاهل و برگردانيدن صاحب عادت را از عادتش مثل معجزه است .
( فقير گويد ) : روايت شده از حضرت عيسى عليه السّلام كه فرمود : مداوا كردم مريضان را پس شفا يافتند به اذن خدا و زنده كردم مردگان را به اذن خدا ، و معالجه كردم احمق را و قدرت نيافتم بر اصلاح او .
هامش
[ 1 ] تحف العقول ص 368 ؛ بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 374 به نقل از آن .
[ 2 ] بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 374 .
[ 3 ] بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 374 .
[ 4 ] بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 374 .